Xiaomi 14 Ultra – zestaw i budowa

Szczerze mówiąc gdy pierwszy raz zobaczyłem 14 ultra to zastanawiałem się czy czasami nie dostałem 13 ultra. Najnowszy model spokojnie mógłby nazywać się 13S Ultra. Z wyglądu bardzo mocno przypomina poprzednika poza drobnymi detalami, o których później. Recenzja 13 ultra oczywiście dostępna jest na moim kanale także serdecznie zapraszam do oglądania.

Co dostajemy wraz z telefonem? Klasykę… Plastikowy, przezroczysty case, papierologię, ładowarkę 90W i kabel USB-C. Nic niezwykłego, idzie się przyzwyczaić.

Jeżeli chodzi o sam telefon, to na filmie z unboxingu miałem wrażenie, że jest mega ciężki, ale po czasie stwierdzam, że jednak nie jest tak źle. Wymiary 14 Ultra to 161.4mm x 75.3 mm x 9.2 mm. Grubość wraz z wyspą to już blisko 16 mm. Waga tego telefonu to 219g. Muszę przyznać, że mimo gabarytu telefon wygodnie trzyma się w dłoni głównie dlatego, że palec wskazujący zapieram na wyspie. W odróżnieniu od 13 Ultra plecy są całkowicie płaskie i nie posiadają wybrzuszenia przy wyspie, ale tutaj też pojawia się problem opierania się wyspy telefonu o podłoże. Etui dodaje trochę krawędzi aparatom, ale i tak myślę, że jest to bardzo newralgiczny punkt tego telefonu.

Plecy 14 Ultra pokryte są wegańską skórą – do wyboru biała lub czarna. Dostępny jest też kolor niebieski, ale w tym przypadku są to plecy ceramiczne. Pojawiła się też wersja tytanowa o szarych plecach.  Każda z wersji kolorystycznych ma aluminiową i matową ramkę dookoła, która moim zdaniem podkreśla prestiż tego telefonu. Od samej góry znajdziemy głośnik i anteny. Na dole również głośnik, gniazdo USB-c 3.2, mikrofon i tackę SIM. Z prawej strony przyciski – głośności i włącznik, który jest dodatkowo chropowaty. Drobny detal, ale cieszy. Wracając na chwilę do mikrofonów, to nie dajcie się zwieść. Tak naprawdę są cztery, umożliwiając nagrywanie dźwięku w 360*. 14 Ultra posiada też certyfikat wodoodporności IP68 co pozwala na zanurzenie do 1,5m na nie dłużej niż 30minut, ale pozwólcie, że nie będę tego testował. W tym momencie ktoś może sobie zadać pytanie co z podczerwienią do pilota. Otóż jest, ale na wyspie z aparatami.

Xiaomi 14 Ultra – ekran

Zerknijmy jeszcze na ekran. Pokryty jest on szkłem ochronnym Shield Glass, który 10 krotnie zwiększa wytrzymałość na upadki, pęknięcia i ścieranie. Pod tym szkłem znajduje się wyświetlacz LTPO o rozdzielczości WQHD+ z odświeżaniem ekranu do 120Hz oraz odświeżaniem dotyku do 240Hz. Wypełnienie pikseli na cal to 522 ppi oferując do tego szczytową jasność na poziomie 3000 nitów. Do tego mamy wsparcie dla Dolby Vision i HDR10+ oraz dodatkowe systemy ulepszania obrazu wspierane przez AI. Mimo uszczuplenia i wypłaszczenia sylwetki telefonu, ekran nadal pozostał zaokrąglony, ale już się do tego przyzwyczaiłem. Obraz generowany przez wyświetlacz ogląda się bardzo przyjemnie. Nie mam się do czego doczepić. Kolory są nasycone – tak jak lubię i na Amoleda przystało, a w razie gdyby ktoś miał odmienne zdanie, to może sobie spersonalizować kolorystykę pod swoje preferencje.

Xiaomi 14 Ultra – specyfikacja, bateria i łączność

Przejdźmy teraz do specyfikacji. 14 Ultra pracuje w oparciu o procesor Snapdragon 8 Gen 3, który jest wykonany w procesie technologicznym 4nm i oferuje 8 rdzeni z maksymalnym taktowaniem 3,3Ghz. Do tego układ graficzny Adreno 750. Pamięć wbudowana zależna jest od wersji. Global oferuje pojemność do 512GB, a wersja chińska nawet 1TB i w obu przypadkach jest to UFS 4.0. Pamięć RAM to LPPDDR5X o pojemności od 12 do 16GB. To wszystko pracuje w oparciu o już najnowszy system Android 14 z nakładką HyperOS. Tak jak to już wspominałem w przypadku Xiaomi 14, działa ona płynnie i pokuszę się o stwierdzenie, że lepiej niż w przypadku MIUI. Wszelkie bolączki, o których poprzednio wspominałem, tutaj nie występują. Chyba też nikogo to nie zdziwi, że skoro jest to flagowiec o topowej specyfikacji to wykręci on też całkiem wysoki wynik w benchmarkach. Antutu 3D wycenia ten telefon na ponad 2 miliony punktów, a Geekbench 6 w teście single core na 2112 punktów i multi core na 6683 punkty. Czy przez cały czas użytkowania telefon mi się zaciął albo zrobił jakiegokolwiek innego psikusa? Odpowiedź brzmi nie. To może chociaż się grzeje? Też nie. Po benchmarku 3D w antutu telefon nie był wyczuwalnie ciepły. Podczas ładowania również się nie grzeje. Jedynie nagrywanie filmów trochę podnosi temperaturę pleców, ale nie jakoś drastycznie. Po prostu telefon robi się cieplejszy, ale w żaden sposób nie jest to niepokojące. 5 minutowy test throttlingu przy 20 wątkach podbił temperaturę do max 50*C. To wszystko dzięki dwukanałowemu układowi chłodzenia Xiaomi Iceloop, który poza chłodzeniem CPU dba też o chłodzenie aparatu.

Xiaomi 14 ultra w wersji Global i China poza parametrami technicznymi różni się też baterią. Global oferuje pojemność 5000mAh, a dalekowschodnia wersja o 300mAh więcej. Naładowanie do pełna tego telefonu z ładowarką ścienną dołączoną do zestawu trwa nie dłużej niż około 30 minut. Nowością jest też usprawnione bezprzewodowe ładowanie do 80W. Sama wydajność baterii jest również całkiem wysoka. Spokojnie wersja 5300mAh wystarcza na cały dzień używania wraz z kręceniem filmów i robieniem zdjęć przy włączonych wszystkich prądożernych wodotryskach.

Mówiąc o technikaliach nie należy pominąć obsługi sieci WiFi 7 z przepustowością do prawie 6 GB/s, transferem danych po kablu za pomocą USB-C 3.2 gen 2 o transferze do 10 GB/s. Dzięki takim rozwiązaniom filmy i zdjęcia zauważalnie szybciej przeniesiemy z telefonu na komputer. Rownież GPS działa wzorowo i wspiera wiele satelit – fix łapany jest bardzo szybko. Xiaomi 14 Ultra w wersji z Chin próbuje także nawiązać komunikacje z satelitą Tiangiong, ale żaden z zachodnich (czyli naszych) operatorów GSM nie oferuje wsparcia dla rozmów satelitarnych, więc jest to trochę bezużyteczna opcja, ale też ciekawa. Podobno też Xiaomi zaimplementowało mocniejszy modem GSM, dzięki któremu zasięg będzie zauważalnie lepszy, ale nie mogę znaleźć potwierdzenia tej tezy. Subiektywnie zauważam poprawę w jakości rozmów i zwiększonym zasięgu w miejscach, w których mój poprzedni Mi10 Pro totalnie gubił zasięg. Wiem też, że dostępne do kupienia jest akcesorium wzmacniające sygnał anten, usprawniające komunikację dwukierunkową, ale i bez tego jest poprawa.

Xiaomi 14 Ultra – aparat, kamera i zdjęcia

To co, przyszedł chyba czas na kamerę, a właściwie zespół kamer. Xiaomi 14 Ultra wyróżnia się nowym obiektywem opracowanym we współpracy z Leica, który przechwytuje do 30% więcej światła robiąc jaśniejsze zdjęcia w trudnych warunkach. Obraz przez obiektyw pada na równie nową, jednocalową matrycę Sony LYT-900, która dodatkowo charakteryzuje się zmniejszonym poborem mocy, i wysokim zakresem dynamicznym. Główna kamera oferuje zmienną przesłonę od f/1.63 do f/4.0 dzięki czemu mamy pełną kontrolę nad głębią i naturalnym efektem bokeh. Moim zdaniem szkoda, że kształt wyspy z aparatami jest okrągły, a nie prostokątny jak w 14 i 14 pro. Uważam, że taki design bardziej pasowałby do bryły, ale rozumiem, że okrągła wyspa ma wzbudzać uczucie posiadania profesjonalnego aparatu fotograficznego w dłoni. Widoczne cztery oczka to obiektywy vario summilux. Cechą wspólną wszystkich trzech pozostałych aparatów jest użycie sensora Sony IMX 858, rozdzielczość obrazu wynoszącą 50 MPx oraz optyczna stabilizacja.

Pierwszy i główny to 23mm szerokokątny aparat o którym przed chwilą wspominałem, kolejno mamy 75mm, ruchomy teleobiektyw o przesłonie f/1.8, który wykorzystywany jest też do zdjęć makro z odległości 10cm. Oferuje on także optyczny zoom z przybliżeniem 3.2x. Trzeci to peryskopowy obiektyw 120mm o przesłonie f/2.5 i pięciokrotnym zoomie optycznym. Czwarty i ostatni to ultraszerokokątny obiektyw 14mm o przesłonie f/1.8.

Xiaomi 14 ultra robi naprawdę świetne zdjęcia. Gdy pokazywałem je postronnym osobom to niektórzy oceniali je jako robione profesjonalnym aparatem. Niestety przyczepię się do trybu portretowego, który często z niezrozumiałych dla mnie przyczyn przy renderowaniu zdjęć zwraca obraz z lekko zniekształconymi kolorami. Jakościowo zdjęcia są bardzo dobre i jak to nazywam – miękkie. Bez trybu portretowego 14 Ultra również trzyma poziom. Jako fan smartphoneowej astrofotografii muszę także przyznać, że czuć postęp. Oczywiście tutaj poziom i możliwości lustrzanek są nie do przebicia przez telefon, ale finalnie jest bardzo dobrze. Pozytywnie zaskoczyły mnie zdjęcia księżyca z samego przybliżenia optycznego i cyfrowego. To nie jest jak dawniej biała plama, a ewidentnie widoczny zarys księżyca. Pomijając zdjęcia nocnego nieba, maksymalny zoom też uległ poprawie, mimo że jest wspierany przez sztuczną inteligencję, którą można wyłączyć.  Tryb makro również został poprawiony. Jak dobrze kojarzę to w którymś z poprzedników był porażką. Jak sami widzicie – ciężko jest mi się do czegokolwiek przyczepić.

W kwestii filmów to zupełną nowością jest możliwość nagrywania w 4K 120 FPSów. W przypadku 8K mamy możliwość nagrywania w 30FPSach i do tego z wszystkich aparatów. Efektem pracy Xiaomi z Leica jest też tryb Master Cinema, który można włączyć w normalnym trybie nagrywania, jak i filmowym, ale tylko przy maksymalnym ustawieniu 4K 30FPS. Pozwala on rejestrować filmy w wysokim zakresie dynamicznym przy pomocy 10 bitowego Rec.2020, który nadaje filmowej szarości i wspiera HDR. Optyczna stabilizacja działa bardzo dobrze, ale… gdy nagrywamy filmy z przybliżeniem to obraz czasami nie jest płynny, a skokowy ponieważ stabilizacja stara się pracować i obroty kamery ją zaskakują. Nie mam tutaj na myśli efektu galarety, ale przeskakiwania soczewki na stabilizacji. Przełączanie obiektywów jest widoczne pod kątem jakości gdy podczas nagrywania przeskakujemy z głównego aparatu na pozostałe. Również przełączając się między nimi można zauważyć zmianę pozycji obrazu, która wynika z fizycznie innej lokalizacji obiektywów. Nie jest to wielkim problemem, ale jak komuś zależy na płynnym zoomie, to niestety, ale będzie musiał przyłożyć się do montażu. Zbierane audio jest również na wysokim poziomie. Myślę, że stwierdzenie, że Xiaomi 14 ultra jest najlepszy fototelefon nie jest przesadzone. Chyba też pierwszy raz jestem naprawdę pod wrażeniem jakości zdjęć i filmów.

Xiaomi 14 Ultra – podsumowanie

Podsumowując – świetny aparat, wydajny osprzęt, wzmocniony odbiór sygnału GSM mimo braku LTE B20 w wersji Chińskiej. Wygląd to kwestia gustu, ale mimo że wyspa mi się średnio podoba, to jest wygodnym wsparciem palca wskazującego. Szczerze polecam 14 ultra i uważam go za telefon lepszy niż 13 ultra, mimo że są do siebie podobne. Czekam jeszcze na dalsze aktualizacje oprogramowania, które jeszcze ulepszą ten telefon. Ja swój egzemplarz w wersji z 1TB pamięci wbudowanej kupiłem w sklepie Tradingshenzhen – przesyłka dociera do nas bez VAT i innych dodatkowych opłat. Cena którą płacimy jest ceną ostateczną.

Artykuł Xiaomi 14 Ultra – Recenzja flagowca – ten nie paruje! pochodzi z serwisu AliLove.pl.

Mi 11 Ultra to telefon na który czekałem z niecierpliwością. Mi11, którego recenzja jest od dawna na kanale oraz na stronie alilove.pl, pokazała że ta generacja ma potencjał, ale czegoś zabrakło. Czy Mi11 Ultra nadrabia braki? W pewnym sensie tak, ale jak to w przypadki Xiaomi, jest zawsze jakieś ale..

Xiaomi Mi 11 Ultra – Zestaw

Zawartość pudełka w swoim założeniu nie różni się niczym od Mi 11. Celem redukcji śmieci, otrzymujemy do wyboru wersję z ładowarką lub bez. W przypadku wersji bez ładowarki, otrzymamy tylko telefon, case, quick guide i kluczyk do tacki. Bogatsza wersja dodatkowo składa się z ładowarki 67W, kabla USBc i przejściówki USBc-Jack.

Xiaomi Mi 11 Ultra – budowa

Po czym poznać, że mamy do czynienia z Mi11 Ultra? Zdecydowanie po potężnej wyspie z obiektywami na ceramicznych plecach. Po czymś jeszcze? No jasne! Po mi bandzie 5 na tej wyspie. To znaczy… po wyświetlaczu do selfie, o którym trochę później. Czy to wszystko? Tak. W budowie nie ma zmian w porównaniu do Mi11. Stereofoniczne głośniki, gniazdo USBc, tacka SIM mikrofony, antenty, nadajnik podczerwieni i przyciski głośności oraz włącznik.

Wymiary pozostają bez zmian w porównaniu do Mi11, ale zdecydowanie wzrosła waga do 234 gramów, co nie powinno dziwić. Mamy i większą baterię i oczywiście foto wyspę. Całość dopełniają plecy, które niezwykle mocno się palcują, ale są ceramiczne.

Kolorystycznie do wyboru póki co mamy dwie wersje. Ceramic White oraz moja wersja czyli Ceramik Black.

Wyciągając tackę SIM w Mi 11 mogliśmy zobaczyć uszczelkę, która sugerowałaby wodoodporność, ale oficjalnie Xiaomi nie potwierdziło tej informacji. W Mi 11 Ultra mamy oficjalnie potwierdzony certyfikat IP68, co oznacza, że telefon jest kurzo jak i wodoodporny do 1.5m na 0.5 godziny.

Xiaomi Mi 11 Ultra – Wydajność

Co we wnętrzu? To samo co w Mi11 czyli najnowszy Snapdragon 888, układ graficzny Adreno 660 i w zależności od wariantu, a w moim przypadku 12GB pamięci ram LPDDR5 oraz 512GB UFS 3.1 pamięci wewnętrznej. Zmianie uległa bateria – jest większa i ma pojemność 5000mah. Telefon pracuje w oparciu o Androida 11 i w momencie tworzenia recenzji – nakładkę MIUI 12.5. Jest to chiński ROM, który nie wyświetla reklam i zapewnia pełne wsparcie dla usług Google. Również wszystkie sieci GSM w Polsce pracują bezproblemowo, ale o tym później.

Podczas codziennego użytkowania nie zauważyłem błędów z Mi11 – czyli telefon nie grzeje się tak znacząco podczas używania przeglądarki Google Chrome. W sumie to w ogóle się nie grzeje tak bardzo, jak robiło to Mi 11, a to oznacza, że coś zostało poprawione. Albo soft, albo chłodzenie. Wysoką wydajność niech potwierdzi wynik z Antutu Benchmark – prawie 825 tysięcy punktów, ale to nie powinno być zaskoczeniem. W grach wiadomo – jako flagshipkiller nie ma żadnych problemów. Da się wyczuć ciepło na plecach, ale to normalne i nie wpływa na wydajność.

Xiaomi Mi 11 Ultra – tylna foto wyspa i ekran

Wiele kontrowersji wzbudza foto wyspa na plecach Xiaomi Mi 11 Ultra. Pojawiają się obawy, że może się rysować. Są to słuszne obawy. W Mi 11 kamera powodowała, że telefon bujał się leżąc na plecach. W Mi 11 Ultra takie zjawisko nie zachodzi. Telefon na plecach leży stabilnie, a case bardzo minimalnie daje rant ochronny przez co nie rysujemy wprost wyspą, ale i tak nie zabezpiecza on w 100% przed uszkodzeniem.

Dodatkowo wyspa posiada fabrycznie nałożoną folię ochronną, podobnie jak z przedni ekran. Do kamery jeszcze wrócimy, a teraz czas na mały ekranik znajdujący się na wyspie. Czym jest i po co tam jest. Chodzą plotki, że po Mi Bandach 5 zostało sporo ekranów w fabryce więc by się nie zmarnowały, zaimplementowano je do do Mi 11 Ultra. Czy to prawda to nie wiem, ale prawdą jest, że to jest ten sam wyświetlacz co właśnie w Mi Band 5 czyli 1.1″ AMOLED z funkcją Always On Display, wyświetlaniem powiadomień, wybranych zdjęć oraz służący za podgląd kamery przy robieniu zdjęć typu selfie głównym aparatem. Aha! Muszę dodać, że ten tylny wyświetlacz jest również dotykowy.

1 z 3

Czy poza tym spełnia jakąś inną funkcję? Póki co nie. Fanom Xiaomi nieskromnie przypomnę, że technologia podglądu głównego aparatu nie jest innowacyjna, takie rozwiązania miało już choćby Nubia lub VIVO w swoim dwuekranowym telefonie. Dodatkowy wyświetlacz nie działa na siłę woli i energię z kosmosu, zjada baterię szczególnie gdy włączymy AoD, dlatego w mi11 ultra zastosowan ma większą pojemność.

Xiaomi Mi 11 Ultra – wyświetlacz

Mówiąc o ekranach nie sposób nie wspomnieć o przednim wyświetlaczu, którym ma przekątną 6.8″, i jest to SuperAMOLED o rozdzielczości do wyboru między FHD+, a WQHD+. Wyświetlany obraz odświeżany jest z częstotliwością 120Hz, a próbkowany z częstotliwością 480Hz co zapewnia mega płynność i reakcję na dotyk. Również paleta kolorów jest wysoka i wynosi 10 bitów, ale nie wynika to z budowy samego panelu, a zastosowanych technik by lekko oszukać nasz wzrok i sprawić wrażenie jak największej głębi kolorów. Równie wysoka jest jasność i wynosi ona maksymalnie 1550 nitów, ale spotkałem się też z opisem, że jest to 1700 nitów w piku.

Ekran znowu jest zakrzywiony, znowu na to narzekam – standard. Podobnie jak w Mi11 pokryty jest szkłem Gorilla Glass Victus i ma preinstalowaną folię ochronną. Jedyna rzecz w ekranie na jaką zwróciłem uwagę, to zakrzywione rogi wyświetlacza. Mam wrażenie, że czarna przestrzeń jest większa niż w poprzednich modelach, przez co wypełnienie ekranu również jest niższe, ale to tylko takie moje złudzenie, bo w rzeczywistości wynosi tyle samo co w Mi 11 czyli 91%, a w przypadku mi10 pro jest to 89%. Zwiększone wrażenia z oglądania wyświetlanego obrazu na ekranie uzyskamy dzięki standardowi DisplayMate A+, obsłudze Dolby Vision, Full Link HDR10+ i kilku opcjom ulepszenia obrazu dostępnych w ustawieniach.

1 z 3

Xiaomi Mi 11 Ultra – bateria

Ok, niczym byłoby zachwycanie się telefonem bez baterii, a ta jest większa niż w Mi 11, bo zapotrzebowanie na prąd też się zwiększyło. Mi 11 ultra posiada baterię o pojemności 5000 mAh, która wspiera szybkie ładowanie przy pomocy ładowarki 67W, która w moim przypadku nie jest dołączona do zestawu. Ja ten telefon ładuję ładowarką 27W z zestawu Mi9 i dobicie do 60% zajmuje naprawdę krótki czas. Poza tym mamy tutaj ładowanie bezprzewodowe i ładowanie zwrotne, które dziwnym trafem nie do końca dobrze działa z mi10pro, bo rozłącza się po kilku sekundach, ale bez problemu ładuje Mi 9. Dziwne.

1 z 2

Ile wytrzymuje bateria w Mi 11 Ultra? To w sumie kwestia indywidualna. Ja mam włączone wszystkie bajery i wodotryski jakie tylko udostępnia ten telefon i 20 godzin jest wynikiem bez problemu do osiągnięcia. Szczególnie szybko spada bateria gdy korzystamy z aparatu. Drugim prądożernym punktem jest ekran, ale o ile w przypadku aparatu niewiele zmienimy, tak w przypadku ekranu możemy pobawić się ustawieniami i zredukować zużycie energii. Warto też wspomnieć, że w mi 11 ultra zastosowano baterię stworzoną z nowych komponentów, dzięki czemu jest cieńsza i ładuje się do pełna w 40 minut przy wykorzystaniu 67W ładowarki. W odróżnieniu od Mi 11 i Mi 10 pro zauważyłem też, że od 100% do 30% bateria spada bardzo powoli, ale gdy tylko wejdziemy na poziom ostrzegawczy, bateria dostaje negatywnego kopa i do zera spada w zastraszającym tempie.

Xiaomi Mi 11 Ultra – kamera

Przejdźmy teraz do kamery. Śmiało można powiedzieć, że mi 11 ultra pod względem kamery jest NAJ bo: główny aparat posiada największy na świecie sensor w telefonach komórkowych GN2 mający wymiary 1/1.12″ co przekłada się na prawie 2.3 centymetra średnicy. Obiektyw szerokokątny daje największy na świecie kąt widzenia, a teleobiektyw daje największy na świecie zoom i do tego w wysokiej jakości. DXOmark wycenił te wszystkie naj na 143 punkty w swoim teście. Jak to przekłada się na zdjęcia? Początkowo w scenariuszu napisałem, że jest to chyba najlepszy fototelefon jaki kiedykolwiek miałem, ale jak tylko zgrałem zdjęcia na komputer to trochę się zawiodłem.

1 z 12

Amoled robi tutaj dużą robotę, bo zdjęcia na innych urządzeniach są na moje tak jakby przepalone. Za dużo ekspozycji, za dużo jasności, za mało saturacji i za niski kontrast. Znowu ciężko uchwycić mi ostrość na wybranym obiekcie i pomyślałem, że to może być wina laserowego autofocusa i nie pomyliłem się. Mi 11 ultra otrzymał 64 punktowy laserowy autofocus. Mam też wrażenie, że im więcej światła tym gorszej jakości zdjęcia otrzymujemy, co jest dosyć odwrotne od standardu. Poziom naświetlenia porównywalny do pochmurnego dnia jest chyba najlepszy dla aparatu. Czy w związku z tym zdjęcia nocne są bardzo dobrej jakości? Odpowiedź brzmi tak.

Czasami widać na podglądzie jak oprogramowanie w trybie auto walczy i surowe zdjęcie z jakąś niebieską poświatą szybko przerabia na rzeczywisty obraz, ale ostatecznie ostatecznie daje radę. W ogóle robiąc zdjęcia w trybie nocnym otrzymujemy świetne fotki. To co zwróciło moją uwagę przy robieniu zdjęć to długi czas zapisu. Od wciśnięcia – nazwijmy to – spustu, do załadowania się podglądu zdjęcia, zauważalne jest lekkie opóźnienie. Liczę jednak, że to kwestia samej aplikacji aparatu, bo zdjęcia fizycznie na dysku są zapisywane szybciej niż pojawiają się w podglądzie.
Zdjęcia prosto z telefonu umieszczę na dysku do pobrania.

Za pomocą Mi 11 ultra nie zrobimy już zdjęcia 108MPx, ale nadal możemy robić 51MPx zdjęcia. Do tego 5 krotny zoom optyczny, 120 krotny zoom cyfrowy, który już nie powala jakością, ale 10 krotny hybrydowy wygląda bardzo dobrze.

1 z 3

Dla osób robiących sobie dużo selfie dobrym rozwiązaniem może być podgląd z kamery na drugim ekranie, ale szkoda, że nie możemy używać go w trybie video. Vlogerzy byliby zachwyceni, a tak to muszą zadowolić się przednią kamerą. Czytelność tego małego ekranu jest dobra na długość wyciągniętej ręki, ale trzeba mieć dozę tolerancji, bo przez wymiary zbyt wielu detali na nim nie uchwycimy, a szczególnie gdy ekranik ustawiony jest pod silne źródło światła.

Przejdźmy teraz do wideo. Maksymalna nagrywana rozdzielczość to 8K w 24 klatkach, dalej 4K w max 60 klatkach, Full HD również w max 60 klatkach i tryb slow motion z szalonymi 1920 fpsami w rozdzielczości Full HD.

W trakcie kręcenia filmów możemy przełączać się między obiektywami, ale tylko za pomocą przybliżania lub oddalania. Również, co dziwne, w trakcie nagrywania filmu nie możemy włączyć lampy doświetlającej. Niby takie proste i oczywiste, a jednak takie trudne dla Xiaomi. W przypadku trybu nocnego również możemy korzystać z niego podczas nagrywania filmów. Tryb HDR również jest dostępny, a dla rozdzielczości 4K i rzekomo 8K jest nawet HDR+, ale u mnie działa on jedynie z rozdzielczością 4K. Wydaje mi się, że nagrywanie w trybie HDR zostało ogólnie poprawione w porównaniu do Mi11, ponieważ nie zauważyłem żadnych przeskoków jasności, tylko całościowo działa to bardzo dynamicznie.

Dla bardziej zaawansowanych użytkowników, w trybie pro do dyspozycji mamy robienie zdjęć w trybie RAW, a nagrywanie filmów z profilem LOG. Ja niestety nie jestem aż tak zaawansowany w tych tematach więc ciężko mi się wypowiedzieć jak to działa. Ciężko opisać temat nagrywania wideo, dlatego zachęcam do obejrzenia wideorecenzji – tam omawiam kamerę wraz z przykładami.

Xiaomi Mi 11 – LTE, WIFI, GPS i Audio

Teraz pozostałe części wspólne z Mi11. To co ważne dla większości z Was to wsparcie dla LTEB20, które jest i działa nawet z chińskim ROMem, a co więcej, tak samo jak w Mi11, Mi 11 ultra również agreguje wiele sieci jednocześnie. Oczywista jest też obsługa sieci 5G, ale niestety nie jestem w stanie jej przetestować.

GPS także jest szybki i dokładny, łączy się z praktycznie wszystkimi dostępnymi satelitami. Poza tym na pokładzie znajdziemy WiFi 6E, NFC i Bluetooth 5.2. W kwestii dźwięku również mamy potwierdzoną współpracę z Harmanem Kardonem i na szczęście jakość dźwięku została poprawiona, ale podtrzymuję tezę, że najlepsze audio jest w Mi 10 Pro, następnie w Mi 11 ultra, a dopiero na trzecim miejscu jest Mi 11.

Ta poprawa zapewne wynika też ze standardu HiRes audio, którego nie było w Mi11. Co z czujnikiem linii papilarnych? Jest pod ekranem, jest szybki i dokładny. Nadal za jego pomocą możemy mierzyć puls i nadal jest on tak samo dokładny jak w Mi 11, czyli kiełbasa śląska daje oznaki bicia serca.

Podsumowanie

Czy jest coś jeszcze o czym warto wspomnieć o tym telefonie? Myślę, że nie. Czy warto go kupić? To zależy. Jeżeli przesiadamy się z serii Mi10 i niżej, to można. Wymieniać mi 11 na mi 11 ultra, uważam, że nie ma sensu, ponieważ poza kamerą i jakością dźwięku nie zauważymy aż tak istotnych zmian, tym bardziej że cena powala z kolan. Ponad 5000zł za podstawową wersję w Polsce. Na szczęście zagraniczne sklepy oferują ten telefon w dużo niższej cenie z wysyłką bez VAT.

Xiaomi Mi 11 Ultra – Wideorecenzja

Xiaomi Mi 11 Ultra 12GB 512GB

$1,251.00

Zamów teraz

Tradingshenzhen.com

Global Version Xiaomi Mi 11 Ultra 12GB 256GB Snapdragon 888 Octa Core 5G Smartphone 120X Zoom Camera 5000mAh 67W Fast Charge NFC|Cellphones| - AliExpress

5.0

7,500.12 zł

6,075.08 zł

Zamów teraz

Aliexpress

Global Version Xiaomi Mi 11 Ultra Smartphone 12GB RAM 256GB ROM Snapdragon 888 Octa Core 50MP 120X Zoom Camera 5000mAh Battery|Cellphones| - AliExpress

5.0

8,255.11 zł

6,604.07 zł

Zamów teraz

Aliexpress

In Stock Global Version Xiaomi Mi 11 Ultra Smartphone 12GB RAM 256GB ROM Snapdragon 888 Octa Core 50MP 120X Zoom Camera|Cellphones| - AliExpress

8,891.18 zł

7,112.96 zł

Zamów teraz

Aliexpress

Artykuł Xiaomi Mi 11 Ultra – Recenzja pogromcy Samsunga S21 Ultra pochodzi z serwisu AliLove.pl.

Xiaomi Mi 11 – zawartość zestawu

Kto oglądał film z unboxingu na kanale YT ten wie, że pierwsze wrażenia były dosyć słabe. Mimo, że mocno trzymałem kciuki by Xiaomi nie szło drogą Apple, to najwyraźniej robiłem to za słabo. Kupując Mi 11 otrzymujemy jedynie płaskie pudełko z telefonem, quick guidem, silikonowym, śliskim i przeźroczystem casem oraz kluczykiem do tacki. Premiera globalna, a w szczególności polska ma zawierać ładowarkę 55W, kabel USB oraz przejściówkę USB-C<>MiniJack. Do wyboru, w tej samej cenie ma być wersja bez ładowarki i kabli.

Początkowo trochę pochopnie oceniłem Xiaomi, bo jednak Mi11 posiada już naklejoną fabrycznie folię ochronną. Oby takie rozwiązanie zagościło na stałe w kolejnych modelach, zarówno tych słabszych jak i mocniejszych.

Xiaomi Mi 11 – Budowa telefonu

Standardowo przyjrzyjmy się teraz budowie Mi11 i tutaj kolejny pozytyw. W recenzji Mi10 Pro i Mi Note 10 narzekałem, że telefony robią się coraz cięższe. Mi 11 wyłamuje się z tej reguły ponieważ na pierwszy chwyt sprawia wrażenie okolic wagi Mi9 mimo, że jest znacznie większy od niego. Waga wersji mojej, czyli szklanej to 196gramów, a skórzanej to 194 gramy. O co chodzi ze skórą? A o to, że wariantem Mi11 ma być wersja ze skórzanymi plecami w dwóch kolorach do wyboru. Jest to wariant droższy. W razie wątpliwości informuję też, że jest to skóra wegańska, żadne zwierzę nie ucierpiało przy produkcji telefonu 😉

Czy bryła wyróżnia się czymś nowym? No nie, standardowo mamy gniazdo USB-C, dwa mikrofony, podczerwień, anteny, stereofoniczne głośniki ulokowane niesymetrycznie, przyciski power i głośności oraz zabezpieczoną uszczelką tackę sim co mogłoby sugerować, że telefon jest wodoodporny, a tak nie jest.

Oczywiście pierwsze co rzuca się w oczy gdy weźmiemy telefon do ręki, poza wielkim wyświetlaczem to kamera. Patrząc na aktualny trend wydawać by się mogło, że plecy Mi11 będą składały się z samych obiektywów, a tu proszę, raptem 3, które znacząco wystają, nawet z założonym casem, przez co telefon buja się na największym z obiektywów i jest bardzo narażony na zarysowania, a brak informacji o wzmocnionym szkle obiektywu, ale o samej kamerze trochę później.

Gabarytowo telefon podobny jest do Mi 10 Pro/Ultra, ale wagowo różnica jest bardzo odczuwalna. Jeżeli ktoś obawiał się, że znowu większy rozmiar, czyli przekątna 6,8 cala totalnie wykluczy już noszenie telefonu w dżinsach, to spokojnie – nadal jest znośnie. Mam wrażenie, że Mi11 przypadnie do gustu szczególnie paniom, bo jest lżejszy, przez co wygodniej trzyma się go w dłoni i nawet mi o wiele przyjemniej się na nim pisze oraz użytkuje.

Xiaomi Mi 11 – Wyświetlacz

Teraz trochę twardych faktów dla geeków. Wyświetlacz to 10 bitowy Super Amoled dający wybór odświeżania między 60, a 120 Hz, wspierający funkcję HDR10+, do tego o jasności 1500 nitów i o rozdzielczości do wyboru między FHD+, WQHD+ czyli 3200×1440 pixeli, w obu przypadkach przy proporcji 20:9. Dodatkowo by zaoszczędzić energię, częstotliwość odświeżania spada gdy touchscreen nie wyczuwa naszego dotyku. Sprytne! Niestety dla mnie ekran jest znowu zakrzywiony, przez co na jego krawędziach, następuje przekłamanie kolorów, ale nie tak duże jak w poprzednich ekranach Xiaomi, ale taka budowa nadal sprzyja przypadkowym kliknięciom, które na szczęście można ograniczyć za pomocą ustawień. Poza tym, owe krawędzie nie pełnią żadnej funkcji. Całość pokryta jest nowym szkłem GorillaGlass Victus, które dodatkowo zabezpieczone jest wspomnianą już wcześniej folią ochronną.

Ba! To, że pod ekranem znajduje się czytnik linii papilarnych, który w końcu jest na tyle dokładny, że moje często trupio zimne palce potrafi rozpoznać bez konieczności uprzedniego klaskania jak na koncercie Rubika by się ogrzały, to jest tam jeszcze pulsometr. Czy jest dokładny? Raczej jest to taki czytnik z kategorii meh… bo nawet kiełbasa śląska ma puls.

1 z 2

Szczerze mówiąc myślałem, że w Mi11 zostanie zastosowana kamera pod ekranem, a tak się jednak nie stało. Wszelkie czujniki zbliżenia i światła są bardzo dobrze schowane, ale kamerka to nadal to samo rozwiązanie w lewym górnym rogu, tzw oczko lub notch jak to niektórzy mówią. Nie wpłwa ona na błędne wyświetlanie treści, ale zauważyłem coś innego, a mianowicie to, że w niektórych aplikacjach grafika ucina się w rogach, tak jakby rozdzielczość aplikacji nie była dobrze skalowana. Widać to np. w pubg albo call of duty.

1 z 4

Xiaomi Mi 11 – Dźwięk i Harman Kardon

No ok, nie mogę już dłużej zwlekać, bo aż mnie korci by Wam to powiedzieć. HARMAN KARDON, czaicie? Ten producent sprzętu audio z wyższej półki, z pewnością dobrze znany posiadaczom BMW. Brzmi dosyć poważnie i prestiżowo? No jasne, że tak. W końcu ilekroć pojawiają się jakieś współprace z innymi topowymi producentami to możemy spodziewać się niezłych wyników. Nokia i Carl Zeiss? Chyba nikt nie zaprzeczy, że to był królewski duet jeśli chodzi o fotografie telefonową. Certyfikaty Dolby w Mi 10 Pro? Jakość dźwięku z samych głośników była genialna! To teraz werble… W Xiaomi Mi 11 jakość dźwięku jest bardzo przeciętna, a do tego podczas odtwarzania dźwięku z głośników, plecy wpadają w wibracje na wysokości kamery. Szczerze? Oglądając inne recenzje i słuchając lub też czytając opinii, że dźwięk jest dobry lub nawet lepszy niż w poprzedniej generacji, zacząłem martwić się czy czasami mój egzemplarz nie ma jakiejś ukrytej wady, no ale nie. Poprosiłem kilka osób by oceniły, który telefon gra lepiej. Mi 10 Pro, czy Mi 11 i 100% ankietowanych wskazało na Mi 10 Pro. Także sorry, ale Harman Kardon jest tutaj tylko na papierze. Idąc na grilla lub słuchając w niewielkim pomieszczeniu muzyki z samego telefonu Mi 11 będzie irytować. Pod względem dźwięku na słuchawkach to jak dla mnie nie ma żadnej różnicy między tymi telefonami.

Xiaomi Mi 11 – Wydajność i Snapdragon 888

Przejdźmy teraz do wydajności. Kolejny raz nowy procesor Qualcomma wychodzi na światło dzienne wraz z telefonem Xiaomi. W Mi 11 znajdziemy 8 rdzeniowego Snapa 888 wykonanego w procesie technologicznym 5nm, który na logikę powinien zapewniać większą wydajność przy niższym poborze prądu oraz z niższym wydatkiem cieplnym i tutaj znowu delikatny zonk, bo jednak Mi11 przy użytkowaniu czasami potrafi być cieplejszy niż miał to w zwyczaju Mi 10 Pro. Szczególnie problem z temperaturą i płynnością zauważam w przeglądarce Chrome. W pewnym momencie przy renderowaniu treści temperatura rośnie i gubi się płynność. Żeby było śmieszniej, problem ten nie występuje we wbudowanej przeglądarce, więc jest to moim zdaniem problem samego chrome i zostanie naprawiony przy następnej aktualizacji. Poza tym za grafikę odpowiada układ Adreno 660, a do wyboru mamy wersję 128GB pamięci i 8 GB RAM oraz 256GB pamięci wewnętrznej w konfiguraci z 8 i 12 GB pamięci RAM. W moim przypadku jest to wersja 256/12. Przyznam szczerze, że mimo że Mi10Pro jest mega płynnym telefonem, to mam wrażenie, że w Mi11 ta płynność jest jeszcze wyższa. Ani razu telefon nie miał chwili zwątpienia przy przeskakiwaniu między aplikacjami. Po prostu tapnięcie w apke natychmiast ją uruchamia. Nie zdarzyło mi się ani razu ten telefon zawiesić lub zlagować. W grach również płynność na najwyższym poziomie i zero problemów. Co ciekawe temperatury po grach są niższe niż przy wspomnianym problemie z chromem. To wszystko potwierdza wynik w Antutu, który wskazał prawie 712 tysięcy punktów.

Póki co w momencie kręcenia tego materiału, ja pracuję na systemie Android 11 z nakładką MIUI 12.0.19, ROM chiński, który nie wyświetla żadnych reklam i pozwala na bezproblemowe płatności telefonem, ale standardowo posiada preinstalowane chińskie apki, które można bez problemu odinstalować.

Xiaomi Mi 11 – Kamera

Czas na kamerę. Xiaomi przyzwyczaiło przynajmniej mnie, że wraz z nową generacją telefonów ich kamery są lepsze od poprzedniej. Czy tak jest tym razem? Raczej tak, ale czy jest to zasługa sprzętu, czy może ulepszonego oprogramowania, a może obu tych rzeczy na raz? Ciężko jednoznacznie stwierdzić. Mi11 posiada 3 kamery. Ta największa czyli główna to według – póki co – nieoficjalnych danych technicznych 108 megapikselowa matryca Samsung S5KHMX z AutoFocusem, Optyczną stabilizacją obrazu i przesłoną f/1.85. Kolejna kamera to 13 megapikselowy ultra szerokokątny OmniVision OV13B10 o przesłonie f/2.4 i na końcu 5 mpx kamera makro. Brakuje tutaj laserowego autofocusa, ale nie mi, bo często nie rozumiałem się z nim w mi 10 pro, a póki co łapanie ostrości w Mi11 działa bardzo sprawnie i nie mam się do czego przyczepić. Jest szybko i precyzyjnie.

Przygotowując się do recenzji szukałem danych technicznych i z tego co udało mi się znaleźć wynika, ze zarówno Mi11 i Mi10 pro dzielą tę samą matrycę dla aparatu głównego, ale jakościowo jest zauważalna różnica choćby pod względem ilości światła i jakości. Tak jak mówiłem, pytanie czy jest zasługa sprzętu, czy może softu. W każdym razie nie jest to aż tak istotne, ważne że jakościowo jest lepiej, a nie gorzej, chociaż czasami zdarzały się wpadki, a szczególnie w trybie nocnym. Tutaj raz zdjęcia wychodziły ok, a za chwilę już coś było nie tak. Mimo, że ich obróbka trwa szybko i nie trzeba długo, stabilnie i nieruchomo trzymać telefonu w dłoni, to nim zdjęcie w obrobionej wersji trafi do galerii, mija czasami do kilku sekund. Na plus mogę zaliczyć to, że w trybie auto i włączonej sztucznej inteligencji, zdjęcia w trybie nocnym wykonywane są szybko i dokładnie, co było zmorą w przypadki mi10 pro po którejś aktualizacji systemu. W przypadku Mi11 większa jest też rozdzielczość wykonywanych zdjęć i na moje sam kąt widzenia jest też lekko większy niż w mi10 pro. Standardowe zdjęcie wykonane w trybie auto i ustawieniu proporcji 16:9, ma rozdzielczość 6016 x 3384 pikseli, a w przypadku mi10 pro jest to 5760 x 3240 pikseli. W ogóle nie wiem, czy to nie przesadzam już i sobie czegoś nie wkręcam, ale zdjęcia z Mi11 są takie – jak ja to nazywam – bardziej miękkie niż w poprzedniku. W dobrym oświetleniu też tego nie widać, ale gdy się ściemnia to ilość wpadającego światła, a co za tym idzie detali również moim zdaniem jest większa niż w poprzedniku, a nie mam tutaj na myśli trybu nocnego. Ba! nawet macro lens daje radę, z resztą widzicie to teraz na ekranie. Na koniec tylko jeszcze dodam, że tryb portretowy też robi robotę. Efekt bokeh wygląda całkiem naturalnie jak dla mnie i gdyby ktoś pokazał mi jakieś zdjęcie wykonane Mi 11 w trybie portretowym, to zastanawiałbym się czy czasami nie było ono wykonane droższym, profesjonalnym aparatem.

Jeśli chodzi o filmy to mamy tutaj możliwość nagrywania w rozdzielczości aż 8K przy 24 lub 30 klatkach na sekundę, a potem już standardowo 4K, FullHD i 720p i każdy z wariantów w 60 lub 30 klatkach na sekundę. Mi 11 oferuje także nagrywanie filmów z włączoną opcją HDR, ale w maksymalnie 4K i zawsze przy 30 FPSach oraz nagrywanie w trybie nocnym. Poza optyczną stabilizacją obrazu jest też możliwość włączenia EIS oraz super EIS, które teraz zostało przemianowane na Steady Video Pro. Moim zdaniem jakość filmów również uległa poprawie.

Filmy z włączonym trybem nocnym, mimo mocno zwężonego kadru potrafią wyłapać dużo więcej detali, kosztem jakości, ale mimo wszystko to i tak lepsze rozwiązanie niż tryb automatyczny. Osobiście uważam, że tryb HDR wymaga dopracowania, ponieważ zmieniające się zakresy nie są płynne czy też niezauważalne, a bardzo agresywne i widoczne.

Co do stabilizacji obrazu, to nie mam do czego się przyczepić. Opytczna działa bardzo dobrze, a włączając dodatkowo cyfrową nie tracimy dramatycznie na jakości. Xiaomi również promuje Mi11 jako telefon dla twórców filmowych za sprawą wbudowanego edytora wideo w czasie rzeczywistym, czyli MovieEffects. Jest to jeden z trybów aplikacji aparatu. Za jego pomocą możemy generować przeróżne efekty, a w szczególności ciekawy wydaje się być Magic Zoom, który ma symulować efekt Dolly Zoom.

Muszę też wspomnieć o przedniej kamerze, mimo że nie jestem człowiekiem robiącym sobie selfie i kręcącym vlogi bądź filmy. W porównaniu do tyłu to standardowo jest przepaść, ale ogólnie jest ok. Matryca 20 mpx umożliwiająca kręcenie filmów w FullHD przy maksymalnie 60fpsach, z funkcją HDR ale przy 30FPSach, a do tego mamy mnóstwo filtrów upiększających naszą facjatę.

Xiaomi Mi 11 – Łączność i bateria

To co dla większości z Was jest istotne, to fakt, że Mi11 wspiera praktycznie wszystkie pasma LTE, w tym popularne i poszukiwane B20 oraz agreguje je razem do kupy bez większego problemu, dzięki czemu mamy zasięg nawet w największej dziurze. Tak, nawet wersja chińska z chińskim ROMem ma wsparcie dla B20 i agregacji.

Oczywiście na pokładzie Mi11 znajduje się wsparcie dla sieci 5G, ale niestety nie mam dostępu by móc to sprawdzić. Poza tym Bluetooth 5.0, Wifi 6, NFC i komplet satelit GPS, a fixa łapie bardzo szybko i tak jak poprzednik jest dokładny.
Bateria w mi11 ma pojemność 4500mah, podłączając ją do ładowania z ładowarką z zestawu Mi9 czyli około 30Watową, ładuje się do 60% w około 30 minut. Xiaomi Mi 11 wspiera także Quick Charge 4, bezprzewodowe ładowanie oraz tzw. Revers Charging do 10 watów, co oznacza, że możemy za pomocą naszego telefonu, ładować inne, które mają opcję bezprzewodowego ładowania. Po pełnym naładowaniu Mi11 przy takim standardowym użytkowaniu czyli Social Media, przeglądarka i może jakiś film, przy rozdzielczości WQHD+ i 120Hz, wytrzymuje spokojnie od rana do wieczora.

1 z 2

Xiaomi Mi 11 – Podsumowanie

Podsumowując, uważam że Mi11 to świetny sprzęt, ale jak zawsze dopiero wersja PRO lub PRO+ będzie wzbudzała we mnie zachwyt. Póki co przesiadka z Mi10 Pro albo Ultra na Mi11, moim zdaniem nie ma większego sensu. Co innego starsze modele. Przeskok z Mi9 na Mi11 spowoduje naprawdę duży zachwyt. Jeżeli po globalnej premierze do wyboru będzie wariant z darmową ładowarką to będzie to bardzo uczciwe wobec klientów. Póki co cena na 15 dzień lutego, wersji 12/256 w sklepie tradingshenzen to 785 dolarów.

Xiaomi Mi 11 Wideorecenzja:

Kup Xiaomi Mi 11:

-20%

Aliexpress

5.0

3,717.63 zł 4,647.05 zł

【World Premiere】Global Version Xiaomi Mi 11 Smartphone 8GB RAM 128GB ROM Snapdragon 888 Octa Core 55W Fast Charge 120Hz AMOLED|Cellphones| - AliExpress

Zamów teraz

Aliexpress

5.0

4,170.39 zł

Chinese Version Xiaomi Mi 11 12GB RAM 256GB ROM Smartphone Snapdragon 888 Octa Core 108MP Rear Camera 55W Fast Charge 4600mAh|Cellphones| - AliExpress

Zamów teraz

-19%

Aliexpress

5,149.82 zł 6,437.26 zł

Global Version Xiaomi Mi 11 Smartphone 8GB RAM 128GB /256GB ROM Snapdragon 888 Octa Core 55W Fast Charge 120Hz AMOLED|Cellphones| - AliExpress

Zamów teraz

-20%

Aliexpress

5.0

4,571.47 zł 5,714.35 zł

【World Premiere】Global Version Xiaomi Mi 11 Smartphone 8GB RAM 256GB ROM Snapdragon 888 Octa Core 55W Fast Charge 120Hz AMOLED|Cellphones| - AliExpress

Zamów teraz

Gearbest.com

$1,149.99

Global Version Xiaomi Mi 11 Smartphone 8GB RAM 128GB ROM Snapdragon 888 Octa Core 55W Fast Charge 120Hz AMOLED

Zamów teraz

Geekbuying.com

5.0

3,446.36 zł

Xiaomi Mi 11 CN Version 6.81 Inch 5G Smartphone Snapdragon 888 8GB RAM 128GB 108MP Camera 4600mAh MIUI 12 - Black

Zamów teraz

Geekbuying.com

3,965.17 zł

Xiaomi Mi 11 CN Version 6.81 Inch 5G Smartphone Snapdragon 888 12GB RAM 256GB 108MP Camera 4600mAh MIUI 12 - Blue

Zamów teraz

-9%

Tradingshenzhen.com

5.0

$785.00 $867.00

Xiaomi Mi 11 12/156GB Harman Kardon Snapdragon 888 108MPX

Zamów teraz

Artykuł Xiaomi Mi 11 – Recenzja flagowca ze Snapdragonem 888 pochodzi z serwisu AliLove.pl.

Xiaomi Mi Band 5 to kolejna odsłona kultowej smart opaski badającej naszą aktywność. Poprzednie wersje, a zwłaszcza Mi Band 3 i 4, cieszyły się niezwykłą popularnością i zdobyły szerokie uznanie na całym Świecie. Tym razem w recenzji opowiem Wam o głównych zaletach opaski i co ją wyróżnia na tle poprzednich wersji.

Główne wyróżniki Mi Band 5:

– kolorowy wyświetlacz, o 20% większy od poprzedniej wersji
– możliwość dowolnej konfiguracji głównego wyświetlacza
– 11 trybów sportowych
– wodoodporność do 50 metrów
– 24h system monitorowania snu, w tym fazy REM oraz drzemek w ciągu dnia
– 24h monitoring pracy serca + ostrzeganie o podwyższonym tętnie
– śledzenie cyklu miesiączkowego (co dla kobiet będzie niesamowicie pomocne), możliwość wpisywania objawów i nastroju w poszczególnych fazach cyklu
– opaska działa 14 dni na jednym ładowaniu, przy 24h podpięciu przez BT do telefonu i aplikacji
– magnetyczne ładowanie (kabel w zestawie) bez konieczności wyjmowania pastylki

1 z 3

EKRAN

1,1” ekran AMOLED, wyświetlający obrazy w 16bitowych kolorach; możliwość regulacji jasności ekranu; jeden przycisk do wybudzenia oraz obsługi opaski – zupełnie jak w telefonach Apple.
Dodatkowo – ekran jest odporny na zarysowania; po wielokrotnym zderzeniu ze ścianą, obieraczką do warzyw i innymi przedmiotami – nie ma na nim ani jednej rysy.

1 z 4

SENSOR

Wysokiej jakości sensor umożliwia dokładny pomiar pracy serca, a także snu przy rozróżnieniu na poszczególne fazy; krokomierz ma wysoką czułość i pokazuje faktyczny stan kroków bez zliczania każdego machnięcia ręką.

BATERIA

Bateria o pojemności 125mAh ładuje się  w mniej niż 2h i pozwala na użytkowanie opaski nawet przez 14 dni. Po sześciu dniach używania urządzenia mam ciągle 80% baterii, zatem wynik jest całkiem przyzwoity.

TRYB SPORTOWY

Opaska ma wbudowane przeliczniki do ćwiczeń typu: bieganie na zewnątrz, spacery, kolarstwo, bieganie na bieżni, pływanie, ćwiczenia siłowe/cardio, rowerek treningowy, orbitrek, skakanka, maszyna do wiosłowania. Podczas biegu i długiego spaceru opaska sama automatycznie wykrywa uprawianie sportu i tym samym uruchamia tryb sportowy. Użytkownik otrzymuje wtedy powiadomienia o prędkości, przebytych kilometrach i pulsie – w tym ostrzeżenie o zbyt szybkim biciu serca.

Opaskę należy synchronizować minimum raz w tygodniu – taki jest jej zapis w dzienniku. Po tym czasie dane mogą zostać skasowane.

1 z 2

TRYB ZDROWIE

Tryb ten obsługuje 24-godzinne monitorowanie pracy serca, w tym podczas snu, i wyżej wspomniane cykle menstruacyjne dla kobiet. Tryb ten można wyłączyć w aplikacji Mi Fit.
Monitorowanie pracy serca przebiega za pomocą wiązki IR w kolorze zielonym i dostarcza nam danych o całodziennej pracy serca, jak i pracy serca podczas spoczynku. W dowolnej chwili możemy przeprowadzać własne pomiary.

Monitoring snu rejestruje fazę głęboką, fazę lekką i fazę REM a także drzemki w ciągu dnia. Aplikacja analizuje zdobyte dane i dostarcza nam informacji o jakości naszego snu oraz wskazówki, jak można ten stan poprawić.

Monitoring cyklu: zapamiętuje i przypomina o zbliżającym się okresie czy owulacji. Możliwe jest także wpisywanie objawów towarzyszących, jak mdłości, bóle głowy czy brzucha. Opcja doskonała dla kobiet odpowiedzialnie planujących rodzinę. Gdy okres pojawi się wcześniej, wystarczy kliknąć na opasce na ekran – wywoła to zapytanie o dzisiejszą datę rozpoczęcia cyklu.

Monitoring stresu to opcja co do której mam pewne wątpliwości, bo nie do końca wiem na jakiej zasadzie ma działać; niezależnie od sytuacji, wyniki raczej pokazywały to samo. Dobrą opcją za to jest trening oddechu, pozwalający rozluźnić się w stresujących chwilach; trwa tylko minutę, a zdecydowanie pomaga. PAI vitality indeks zużywa dwukrotnie więcej energii – dokonuje analizy naszego stylu życia przez 7 dni.

Inne, przydatne funkcje opaski:
– możliwość robienia zdjęć (opaska działa jak pilot)
– możliwość sterowania muzyką
– opcja znajdywania telefonu (jeśli na przykład zaginie w torebce)
– opcja wyciszania dźwięków oraz odblokowywania ekranu
– wyświetlanie przypomnień z aplikacji, przychodzących połączeń czy smsów (wyświetla również smsy wysłane do samego siebie i pozwala na zapisanie ich w urządzeniu – uczniowie i studenci wiedzą, co mam na myśli)
– wyświetlanie przypomnień z kalendarza (doskonałe dla pracowników korporacji, którzy zapominają o spotkaniach)
– prognoza pogody oraz jej obecny stan
– stoper, minutnik, budzik – który można ustawić bezpośrednio na zegarku
– Bluetooth – oczywiste 😊
– możliwość wyboru ręki, na której nosimy opaskę
– detektor obecności opaski na ręce
– możliwość sterowania z opcją Smart Dom
– przypomnienia o bezczynności
– możliwość wymiany opaski (szeroki wybór na różnych portalach)
– dowolna konfiguracja ekranu głównego, możliwość dodawania własnych zdjęć/animacji

USTAWIENIA EKRANU

Za pośrednictwem aplikacji Mi Fit, możemy stworzyć własny ekran główny opaski. Wystarczy wejść na profil, a następnie w zakładkę „Sklep” i wybrać jeden z proponowanych motywów. Następnie wybieramy kolor czcionek oraz tło z galerii i voila! Po kliknięciu „Synchronizuj ekran” na opasce jak i w aplikacji pojawia się okno postępu; po określonym czasie, gdy synchronizacja się zakończy, możemy się cieszyć nowym wyglądem ekranu pastylki, którą może customizować zależnie od nastroju czy ubioru.

1 z 3

Domyślnie, na opasce mamy trzy rodzaje ekranu głównego do wyboru. Wystarczy przytrzymać palec na ekranie głównym do momentu poczucia lekkiej wibracji i możemy wybierać spośród domyślnych i customizowanych przez nas ekranów. Maksymalnie, możemy dodać na raz 3 własne kompozycje; to daje nam łącznie 6 ekranów do wyboru, które możemy mieć w jednym czasie w pamięci opaski. Predefiniowane ekrany można również edytować – wybierając, które elementy mają się znaleźć na widoku.

WYŁĄCZANIE APLIKACJI

Jeżeli jesteś facetem i zdecydowanie nie chcesz mieć monitoringu cyklu, wystarczy, że w aplikacji Mi Fit wejdziesz na profil swojej opaski, a następnie w zakładkę „ustawienia wyświetlania”. Możesz tam dowolnie wybierać to, co będzie się wyświetlać.

POGODA

Opaska łączy się za pomocą BT z telefonem, który za pomocą sygnału GPS ustala położenie użytkownika. Również wtedy pobierane są dane pogodowe i ładowane do urządzenia, aby móc przeglądać teraźniejszą i przyszłą prognozę pogody.

Podsumowanie

Xiaomi Mi Band 5 to naprawdę całkiem niezły gadżet. Ogromne możliwości użytkowania sprawiają, że opaska spawdzi się zarówno w szkole jak i w pracy. Zapewne są funkcje, o których jeszcze nie opowiedziałam – więc zachęcam Was do kupna i sprawdzenia możliwości opaski na własnej skórze. Jest to najlepszy sposób na poznanie wszystkich możliwości urządzenia. Gwarantuję, że nie zawiedziecie się!

Xiaomi Mi Band 5

$39.00

Zamów teraz

Gearbest.com

Artykuł Xiaomi Mi Band 5 – Recenzja pochodzi z serwisu AliLove.pl.

Małe pchełki, które próbują podbić rynek. Czy im się to uda? Czy warto? Tranya Rimor – zapraszam do recenzji.

Szczerze? Nie znałem i nigdy nie słyszałem o firmie Tranya. Ich produktów nie znajdziemy na AliExpress lub Gearbest. Do dyspozycji mamy możliwość zakupu bezpośrednio z ich strony, albo z Amazon.com. Jednak paczka dotarła bez problemu z Chin (przy zakupie ze sklepu).

Zawartość

Słuchawki otrzymujemy w niewielkim pudełku, a zawartość jest wysuwana w formie szufladki. W środku znajdziemy Quick guide, case do ładowania wraz ze słuchawkami, zestaw pianek, kabelek USB-C do ładowania i to wszystko.

1 z 3

Specyfikacja

Budowa

Tranya Rimor nie odbiega kształtem i budową od tego co można już znaleźć na rynku. Case, który się ładuje i to on też ładuje nam słuchawki. Na nim 4 stopniowa dioda LED informująca i poziomie naładowania. Pchełki małe, oznaczone L i R z dotykowym przyciskiem funkcyjnym. Przylegają dobrze, aczkolwiek mam chyba krzywe uszy, bo każde słuchawki dokanałowe nie siedzą perfekcyjnie. Schowek jest wykończony w takim gładkim matowym stylu, ale moje obawy wzbudza zawias, który sprawia wrażenie jakby miał za chwilę się wyrobić. Na szczęście jest jeszcze magnes, który chroni przed niechcącym otwarciem się.

1 z 5

Funkcjonalność

Słuchawki łączą się z urządzeniami za pomocą Bluetooth 5.0. Gdy mamy włączone BT w urządzeniu, po sparowaniu wystarczy włączyć słuchawki by połączenie nastąpiło automatycznie. Niestety nie wszędzie wykrywane są jako urządzenie muzyczne np. w Xiaomi, przez co nie mamy możliwości ustawienia wbudowanego EQ by poprawić jakość dźwięku.

Same pchełki są sterowane dotykowo. Jednym dotknięciem możemy albo odebrać i rozłączyć rozmowę telefoniczną, albo zatrzymać i wznowić utwór. Przytrzymując 2 sekundy możemy zmieniać utwory, a przy szybkim, dwukrotnym tapnięciu możemy zwiększać lub zmniejszać głośność. Niestety nie z wszystkimi aplikacjami to działa np. w Spotify nie mogę zmieniać utworów. Tranya Rimor oferuje wsparcie dla systemów głosowych typu Asystent Google czy Alexa. Wystarczy 3 razy dotknąć przycisku na dowolnej słuchawce by aktywować i mówić.

Plusem jest też dioda LED na słuchawkach. Są dwa kolory. Niebieski i czerwony. Ten pierwszy informuje nas o włączeniu urządzenia i sparowaniu, a czerwony o ładowaniu i niskim stanie naładowania baterii. Urządzenie jest też w stanie poinformować nas komunikatem głosowym w języku angielskim o tym, że bateria jest rozładowana.

Małe otwory, które da się zauważyć na słuchawkach to zarówno mikrofon jak i element wyciszania otoczenia. Tranya Rimor wyposażone są w aktywne tłumienie zakłóceń otoczenia. Ta opcja jest zawsze włączona i nie da się jej wyłączyć.

Jakość dźwięku

Pchełki wyposażone są w 10mm sterownik dźwięku, który powinien zapewniać doskonałą jakość dźwięku i dobry bass. Niestety moim zdaniem basu tutaj brakuje najbardziej. Wszystkie utwory brzmią w moim odczuciu płasko. Lepszy bas znajdziemy w Blitzwolf BW-FYE1. Poza tym nie można narzekać, dźwięk jest czysty. Rozmówca również jest słyszany bardzo wyraźnie, a i nas słychać też całkiem dobrze.

Słuchawki testowałem zarówno w domu, „na mieście” jak i na siłowni i we wszystkich tych przypadkach głośność była wystarczająca do wyraźnego słuchania muzyki. ENC działa, ale nie jakoś spektakularnie, ale tutaj obwiniałbym siebie i moją konstrukcję uszu. Urządzenia dokanałowe wprowadzają mnie w dyskomfort, a szczególnie każda słuchawka z prawego ucha wypada. Rimor również. Po czasie zauważam wysuwanie się prawej słuchawki, ale pomimo tego nosi się je wygodnie i wydają się być dobrze wyważone pod względem budowy i wagi.

Słuchawki grają przyzwoicie, ale bez szału. Tym jednym zdaniem można podsumować jakość dźwięku.

Bateria

Muszę przyznać, że jestem zaskoczony czasem pracy na baterii. W sumie od początku nie zdarzyło mi się by nagle słuchawki mnie zaskoczyły i się rozładowały. Samo ładowanie case’a też trwa w miarę krótko bo około 2h by później ładować też słuchawki. Po 5h słuchania muzyki na słuchawkach wymiękłem, a one nadal były naładowane. Po kilku tygodniach nieużywania ich, sam case też trzymał baterię na wysokim poziomie (naładowanie spadło o 25%). Także jestem pod wrażeniem!

Słuchawki można kupić wprost ze strony producenta:

Tranya Rimor - słuchawki bezprzewodowe ENC

$79.99

Zamów teraz

Tranya.com

Artykuł Tranya Rimor – bezprzewodowe słuchawki z Noise Cancellation pochodzi z serwisu AliLove.pl.

Najnowszy flagowiec Oneplus 7 w wydaniu PRO trafił w moje ręce i po kilku tygodniach używania, oto recenzja. Czy warto go kupić?

Telefon zakupiłem w sklepie Tradingshenzen. Osobiście bardzo polecam ten sklep. Przygotowałem też poradnik jak robić w nim zakupy. Zapraszam do lektury pod tym linkiem.

Smartfon dotarł do mnie w 8 dni od dnia zakupu, kurierem DPD bez dodatkowych opłat VAT i cła. Płatność Paypal oraz gwarancja.

Skład zestawu

Niewielkie pudełko, a właściwie już klasycznych rozmiarów „cegłówka”, skrywa w sobie poza telefonem ładowarkę WARP 30W 2A-6A max, kabel USB-C, zestaw naklejek, Quick Guide (brak PL), kluczyk do tacki, kartę gwarancyjną (tak wnioskuję z krzaczków), sylikonowy case i to wszystko. Nie wiem dlaczego, ale zabrakło przejściówki Jack – UsbC. W tej cenie, ten kilkocentowy dodatek powinien być standardem. Gdyby nie przejściówki z zestawów Xiaomi, byłbym pozbawiony możliwości słuchania muzyki po AUX w aucie.

1 z 2

Budowa Oneplus 7 PRO

Powiem Wam, to już nie jest lekki i przyjemny smartfon. Oneplus 7 PRO to już „krowa” i to taka na wypasie. Jest on o wiele cięższy i bardziej „przy kości” niż Xiaomi Mi9, Mi Mix3 czy nawet Vivo Nex 2! Bez sylikonowego case-a wygląda całkiem normalnie, ale gdy tylko zapakujemy go w obudowę ochronną, to staje się – moim zdaniem – bardzo nieporęcznym telefonem. Ekran 6,67cala wprawdzie musi swoje zajmować, ale kurcze… to już zmierza w złym kierunku.

1 z 3

Zakładam, że paniom ten gabaryt nie przypadnie do gustu. Według mojej wagi, sam telefon wraz z case ma 234g. Jest to o 40g więcej niż Mi9.

Fajnie, że na ekranie jest już zainstalowana folia ochronna, ale nie wiem czy to standard Oneplus, czy może sklep Tradingshenzen dokonał tej modyfikacji (przed wysyłką telefonu są sprawdzane pod kątem wad).

Wymiary telefonu to 162.6×75.9×8.8mm. Z obu stron telefon pokryty jest Gorilla Glass 5 (informacja pochodzi od Corning Gorilla Glass). To o jedno oczko mniej niż Mi9. Co ciekawe ekran jest na bokach zakrzywiony. Pytam się: po co?

Dookoła obudowy znajdziemy z lewej strony przyciski głośności, z prawej slider dla dźwięków oraz przycisk power. U dołu slot na karty nano SIM, mikrofony, antenę, głośnik i gniazdo USB-C. Od góry wysuwany aparat i mikrofon. Plecki pokryte są aparatem z trzema obiektywami oraz diodą doświetlającą. Czego zabrakło? Diody powiadomień i gniazda jack 3.5mm. Serio – przy tych gabarytach gniazdo słuchawkowe miałoby tutaj swoje miejsce.

1 z 5

Co ciekawe, Oneplus 7 PRO nie posiada certyfikatu IP odnośnie wodoodporności, ale wszelkie elementy opuszczające ramkę telefonu, posiadają silikonowe uszczelki, które chronią przed dostaniem się wody do wnętrza. Bez problemu telefon możemy umyć w wodzie, pływać z nim w basenie (byle nie nurkować głęboko!) czy też robić zdjęcia. Nawet wysuwany aparat nie przepuści wody. Mimo wszystko do tego typu wyzwań musimy podchodzić z ograniczonym zaufaniem.

Wyświetlacz Oneplus 7 PRO

Ekran to element, który wzbudzał w zachwyt wielu recenzentów. Ciekaw jestem z jakiego powodu? Może dlatego, że telefon dostali do testów i mają się o nim wypowiadać w samych superlatywach? Ja tutaj dosyć chłodno podchodzę do tematu…

Ekran jak już wspomniałem ma przekątną 6,7″ i do wyboru rozdzielczość QHD+ (3120 x 1440) lub FHD+. 516PPI oraz kontrast na poziomie 100k:1. Dodatkowo mamy też możliwość wyboru odświeżania między 90Hz, a 60Hz. To wszystko można dopieścić kalibracją obrazu SuperAMOLED z poziomu ustawień (takie podstawowe, ale zawsze coś dodające do odczuć wzrokowych). Dodatkowo producent chwali się, że wyświetlacz w Oneplus7 PRO posiada oceną A+ w teście DisplayMate oraz aprobatę HDR10+

Jak jest naprawdę? Ja osobiście nie widzę jakiejś różnicy, która spowodowałaby opadnięcie szczęki. 90Hz jest trochę płynniejsze od 60Hz, ale gdyby nikt mi nie powiedział o tym odświeżaniu, to w ogóle bym nie zauważył różnicy. QHD+ to już też taka rozdzielczość, że w odróżnieniu od FHD+ nie widzę większej zmiany. Wygląd aplikacji, filmów, zdjęć, tekstu na stronach – wszystko wygląda dobrze w obu rozdzielczościach.

Zastanawia mnie tylko ten zakrzywiony ekran. Przez te krzywizny na bokach ekranu, boczne kąty widzenia są beznadziejne. Obraz w rogach robi się jakiś niebieski, zielony czy też może turkusowy. To ta sama przypadłość co w pierwszym zakrzywionym Xiaomi Mi Note 2.

1 z 2

Liczycie na funkcjonalności zakrzywionego ekranu? No to musicie zainwestować w coś od Samsunga, bo Oneplus 7 nie oferuje nic w tej kwestii, poza mrugnięciem krawędzi dla powiadomień w trybie Ambient. Fajnie to wygląda, ale niestety musimy patrzeć w telefon by zobaczyć światełko na krawędzi. Rozbłysk pojawia się tylko raz. Ewentualnie można telefon zrootować i użyć pakietu od Magiska, ale nie testowałem tego rozwiązania. Co do samego trybu Ambient, też nie podoba mi się, że jest on wybudzany dotykiem lub podniesieniem telefonu. Przecież o to w tym chodzi, by zegar był swego rodzaju „wygaszaczem”, który działa w tle. To kwestia oprogramowania i liczę na zmianę tak jak to w pozostałych telefonach oferujących tryb Ambient.

Wydajność Oneplus 7 PRO

Co tu dużo mówić. To topowa półka pod względem wydajności. Snapdragon 855 i 12GB pamięci RAM (swoją drogą, pamiętam jak ktoś się pytał w innej mojej recenzji po co komuś 10GB RAM, że to przesada, a tu proszę). Pamięć przeznaczona na dane to 256GB. Za grafikę przy tym procesorze odpowiada standardowo Adreno 640. Oneplus mówi też, że za chłodzenie podzespołów odpowiada „Liquid cooling system” czyli jakaś ciecz pływająca pod obudową i chłodząca podzespoły. Z wielu filmów odnośnie rozbierania tego telefonu na części pierwsze wiemy, że nie ma tam żadnego aktywnego systemu chłodzenia cieczą, ale jest jedna, duża przewodząca, miedziana powierzchnia, która faktycznie działa. Podczas grania lub ładowania, telefon był tylko minimalnie ciepły, a dokładnie nie przekroczył on 39*C.

Co do gier, działają one płynnie. Standardowo testowałem PUBG i wszystko działa bez zająknięcia. Co ciekawe, Oneplus oferuje dodatkową opcję „fnatic” dla trybu gry, który rzekomo podkręca procesor itp. Próbowałem testować ten tryb na benchmarku Antutu i o dziwo wynik był gorszy niż bez włączania tej opcji.

Jeżeli chodzi o Antutu, to chyba nie zaskoczę jak powiem, że w moim przypadku największy wynik to około 370k punktów. Oneplus 7 PRO stoi porównywalnie na tym samym poziomie co Xiaomi Mi9.

Bateria i komunikacja

Bateria o pojemności 4000mAh jest aktualnie cechą dającą prowadzenie nad telefonami Xiaomi. Mi9 i Mix3 mają o prawie 1000mAh mniejszą baterię. Mimo to wytrzymują spokojnie cały dzień użytkowania. Mi OP7 wytrzymuje około 10h – 15h. Wiadomo, gry drenują baterię znacznie, ale zwykłe użytkowanie tj. media społecznościowe, telefon, sms, wifi + lte i aparat sprawiają, że można spokojnie naładować telefon rano i nie bać się, że do końca szkoły/pracy padnie. Gdyby takie coś miało jednak miejsce, w zestawie jest już wspomniana wyżej ładowarka w technologii WARP, która pozwala naładować baterię do 60% w zaledwie 20 minut. Uwaga! Oneplus 7 PRO nie wspiera ładowania indukcyjnego, także jak ktoś się przyzwyczaił do bezprzewodowego ładowania, musi ponownie polubić się z klasyczną ładowarką.

W kwestii komunikacji mamy tutaj pełen pakiet, o który zawsze dopytują się fani Xiaomi. Tak, jest LTE B20 i tak – jest NFC. Niestety nie ma pilota IR i nie ma gniazda jack 3.5mm (szkoda, VIVO Nex 2 mimo mniejszych gabarytów potrafiło upchnąć w obudowę takie wejście). GPS również szybko łapie fixa z dokładnością według GPS Test do 4m. Sieci LTE agregują się na trzech pasmach, a NFC bez problemu obsługuje płatności Google Pay.

Bezpieczeństwo i dźwięk

Co mnie mile zaskoczyło, to odblokowanie telefonu twarzą. Sądziłem, że przez fakt, że kamera się wysuwa, będzie trwało to niesamowicie długo, ale nie. Trwa to tylko jedno mrugnięcie oka dłużej niż w przypadku np. Mi9. Również czujnik linii papilarnych wbudowany w ekran działa niezwykle szybko… o ile poprawnie odczyta nasz odcisk. Standardowo gdy mamy wilgotne lub zimne palce, czujnik ma problem i po kilku nieudanych próbach automatycznie odpala kamerę by odblokować telefon twarzą. Trochę mnie to bawi, bo wygląda to tak jakby telefon mówił do mnie: „dobra gościu przestań kombinować, sprawdzimy twarz i odczep się” 🙂

Na koniec zostawiłem sobie najsłabszy punkt programu. Oneplus chwali się, że dźwięk w OP7 jest bardzo dobry i do tego cały układ dźwiękowy wspomagany jest Dolby Atmos. Jakie są moje obserwacje? Dźwięk na głośnikach jest taki niemrawy, płaski, bez życia. To samo na słuchawkach. Totalnie nie mam ochoty słuchać muzyki na tym telefonie na zewnętrznym głośniku. Bas nie jest miękki, wręcz sztuczny i pierdzi. Wysokie tony wprawdzie są czyste i wyraźne, ale całość nie powala na kolana, a wręcz lekko odstrasza. Opcje korekty dźwięku, profile Dolby Atmos – to wszystko tylko w minimalnym stopniu generuje jakieś różnice w odbiorze. Jedynie zauważalna różnica jest w trybie „Film”, cała reszta tj. „Muzyka” i „Dynamiczny” w ogóle nie powodują różnicy w odsłuchu. Na plus można zaliczyć to, że mamy tutaj głośniki stereo, ale… ten górny to głośnik rozmów więc hmm.. no niby jest, ale jednak takie oszukane trochę.

Aparat Oneplus 7 PRO

Oneplus uchodził od zawsze za telefon robiący bardzo dobre zdjęcia. Czy ta tradycja została podtrzymana? Za jakość zdjęć i filmów odpowiada 48MP aparat z trzema obiektywami. Dokładnie to główny obiektyw ma wsparcie dla 48MP i ogniskową f/1.6. Wszystko to dzięki SONY IMX 586. Co więcej, aparat Oneplus 7 PRO oferuje także optyczną stabilizację obrazu dla dwóch obiektywów oraz dodatkowo elektroniczną. Nie zabrakło też możliwości robienia zdjęć w szerokim kącie wynoszącym 117*. W odróżnieniu od Mi9, OP7 oferuje potrójny zoom optyczny, a nie podwójny. Działa on całkiem dobrze. W dobrym oświetleniu ilość szumów jest nieznaczna.

Laserowy autofocus działa również sprawnie, ale nie jest demonem prędkości w łapaniu ostrości. Oneplus 7 PRO nie wspiera jednak obsługi kodeka H.265. Rozdzielczości wideo też są ograniczone, ponieważ mamy do wyboru albo 1080P (30/60 klatek) lub 4K (30/60 klatek). Zwolnione tempo to jedynie 1080P 240FPS lub 720P 480FPS. Pod tym względem Mi9 przewyższa OP7. Jednak nie ilość, a jakość ma znaczenie, więc niech te kilka opcji teraz się wybroni. W odróżnieniu od Mi9 mamy na pokładzie OIS i rzekomo wspierany też EIS, ale nie wszystkie tryby wspierają stabilizację. 1080P 30FPS oraz 4K 30FPS faktycznie posiadają stabilizowane nagrania (mimo, że na podglądzie wydaje się jakby nie było stabilizacji). Warianty 60FPS mają obraz płynny, ale nie odczuwam w nich żadnej stabilizacji.

Na plus, że Oneplus nie zrezygnowało z funkcji robienia zdjęć w formacie RAW. Dostęp do surowych zdjęć mamy jedynie w trybie PRO, który mimo tych samych funkcji co inni, jakoś tak sprawia wrażenie bardziej PRO.

Teraz pewnie zastanawiacie się co z przednią kamerą. Jak też wyżej wspomniałem, wysuwa się z obudowy. Silniczek ma wytrzymać robienie 150 selfie dziennie przez 5,5 roku. Podobnie jak slider w Mi Mix 3. Jednak jak ktoś przyzwyczaił się do odblokowywania telefonu twarzą i robi to 150 razy dziennie choćby z nudów lub po każdym zrobieniu selfie przegląda je w galerii, to jestem ciekaw jak długo faktycznie cały mechanizm wytrzyma. Sama jakość zdjęć z przodu jest ok. Nie zrobimy selfie tak dobrych jak tylnym aparatem (chyba, że robimy je telefonem Vivo Nex 2), ale są one ostre, wyraźne i nasycone. Sam nie jestem fanem robienia sobie selfie, ale nie widzę nic do czego można by się przyczepić.

1 z 2

Przykładowe zdjęcia zrobione telefonem Oneplus 7 PRO, wrzucone bez kompresji:

1 z 13

Oneplus 7 PRO – podsumowanie

Szczerze mówiąc od początku kibicowałem marce Oneplus, gdyż mieli wizję tworzenia czegoś topowego, za niewielkie pieniądze. Był to mocny konkurent Xiaomi, który nie dorastał Oneplus do pięt. Z czasem jednak różnice się zatarły, a wręcz szala przechyliła się na korzyść Xiaomi. Oneplus 7 PRO swoją ceną przeczy początkowej idei i widzę w nim już tylko produkt, a nie dzieło. Fakt, że jest napakowany technologią, ale konkurencja niektóre rzeczy robi lepiej. Ostatnia kompilacja Oxygen OS nosi numer 9.5.8.GM12AA i to na niej opieram teraz swoje słowa. Może (zakładam, że na bank tak będzie) w przyszłości pojawią się nowe rzeczy w sofcie i korekcje wyżej przytoczonych wad.

Nie zrozumcie mnie też źle, to jest super telefon. Bardzo wydajny, robiący świetne zdjęcia i zdecydowanie innowacyjny. Bateria wystarcza na naprawdę długi czas użytkowania. Jeżeli ktoś z Was szuka nowego i topowego smartfona, to Oneplus 7 PRO z całą pewnością sprosta Waszym wymaganiom.

Oneplus 7 PRO do kupienia tutaj

Oneplus 7 PRO 12GB/256GB GLOBAL - z recenzji wysyłka bez VAT

5.0

$687.00

Zamów teraz

Tradingshenzhen.com

Stwórz swój darmowy alarm cenowy!

$ USTAW ALARM

Loading...

Podaj oczekiwaną ceną, a otrzymasz wiadomość gdy spadnie do zadanej kwoty.

Najwyższa cena

$687.00 Tradingshenzhen.com

17 marca 2026

Najniższa cena

$687.00 Tradingshenzhen.com

17 marca 2026

Aktualna cena

$687.00 Tradingshenzhen.com

3 marca 2026

Since 17 marca 2026

Poza tym, telefon ten kupisz w sklepie:

Oneplus 7 PRO 12GB/256GB GLOBAL - z recenzji wysyłka bez VAT

5.0

$687.00

Zamów teraz

Tradingshenzhen.com

OnePlus 7 Pro Pop-up Camera 6.67 Inch 4G LTE Smartphone Snapdragon 855 12GB 256GB 48.0MP + 8.0MP + 16.0MP Triple Rear Cameras Android 9 In-display...

3,419.97 zł

Zamów teraz

Geekbuying.com

Original Global ROM Oneplus 7 Pro 12GB 256GB Smartphone Snapdragon 855 6.67 Inch 90Hz AMOLED Display Fingerprint 48MP Camera NFC

5.0

4,408.36 zł

Zamów teraz

Aliexpress

Global ROM OnePlus 7 Pro 12GB 256GB Smartphone 48MP Triple Cameras Snapdragon 855 6.67 Inch AMOLED Display Fingerprint UFS 3.0

$798.00

Zamów teraz

Joybuy.com

OnePlus 7 Pro 4G Phablet International Version

$1,638.02

Zamów teraz

Gearbest.com

OnePlus 7 Pro 6.64 Inch QHD+ AMOLED 90Hz HDR10+ NFC 4000mAh 48MP Rear Camera 12GB 256GB UFS 3.0 Snapdragon 855 4G Smartphone

3,694.28 zł

Zamów teraz

Banggood.com

Artykuł Oneplus 7 PRO – recenzja nowego flagowca pochodzi z serwisu AliLove.pl.

Xiaomi Mi9 to powrót do początków marki Xiaomi. Wysoka wydajność za niewielkie pieniądze. To brzmi jak bajka, ale może jest to prawda?

Skład zestawu.

Mi9 otrzymujemy w pudełku o nowej stylistyce. Nie białe, nie czarne czy też inne jednokolorowe opakowanie. Tym razem mamy „bajer” w postaci holo. Środek powiedziałbym, że jest standardowo przeciętny. Kabel USB-C, przejściówka USB-C / Jack 3.5, case, Quick Guide, kluczyk do tacki i ładowarka 27W. Mi9 wspiera ładowanie bezprzewodowe, ale takiej ładowarki jak w Mixie3 tutaj nie znajdziemy. Szkoda.

Budowa Xiaomi Mi9

Telefon, który recenzuję jest w kolorze Ocean Blue, ale do wyboru są też dwa inne kolory, a mianowicie Lavender Violet i Piano Black.

Smartfon sam w sobie jest lekki, jego waga według mojego pomiaru to 174g. Pozostałe wymiary to 157,5mm x 74,7mm x 7,6mm chyba że mierzymy razem z aparatem to niestety aż 9.4mm. Dołączony do zestawu case niweluje trochę odstający aparat, ale odłożony telefon na plecki, nadal rysuje aparat o powierzchnię.

Aparat ochrania szkło, dumnie nazwane jako szafirowe, ale jak pewnie wiecie (lub nie), coś takiego jak szkło szafirowe nie istnieje. Istnieją szkła z domieszką szafiru i tutaj Xiaomi troszkę oszukało, ponieważ minerał ten jest wykrywany, ale nie jest najwyższej jakości.

Budowa telefonu jest również klasyczna tj. z lewej strony przycisk asystenta, z prawej włącznik i przyciski głośności. Od góry port podczerwieni dla pilota, mikrofon i antena. Od dołu gniazdo USB typu C, dwie anteny, mikrofon i głośnik. Mimo, że grille są dwa, to głośnik jest tylko jeden, a szkoda. To w sumie typowe dla telefonów Xiaomi. Sam głośnik gra bardzo dobrze, ale… no mam wrażenie jakbym jedno ucho miał zatkane przez brak stereo. Jakość dźwięku zdecydowanie lepsza niż w Mixie3 i Vivo Nex 2. Zadbano o to poprzez nieznacznie większy głośnik o specjalnej budowie membrany, która powoduje, że dźwięk jest bardziej „miękki”.

1 z 5

Front to pokryty szkłem Gorilla Glass 6 ekran o przekątnej 6,4 cala, Super Amoled i rozdzielczości FullHD+. Tym razem nie mamy notcha, a łezkę z aparatem, co moim zdaniem jest świetnym i estetycznym posunięciem. W ekran wbudowany jest też czytnik linii papilarnych, który jest szybszy od tego dostępnego w Vivo Nex 2, ale równie jak tam, często potrafi nie rozpoznać odcisku.
Góra frontu to głośnik rozmów, jednokolorowa dioda powiadomień i czujniki światła oraz zbliżenia. Muszę przyznać, że jakość rozmów jest na wysokim poziomie. Rozmówca brzmi tak, jakby stał obok mnie.

1 z 2

Tył wbrew temu co powiedziałem w wideorecenzji, to jednak nie plastik, a szkło, ale nigdzie nie mam potwierdzonej informacji, że jest to szkło GG5.

Xiaomi Mi9 – wydajność.

Mi 9 jako pierwszy telefon w dniu swojej premiery na świecie, wyposażony został w procesor Snapdragon 855 o taktowaniu 8×2.84GHz (1 rdzeń 2.84 GHz Kryo 485 + 3 rdzenie 2.42 GHz Kryo 485 + 4 rdzenie 1.8 GHz GHz Kryo 485 ) i układem graficznym Adreno 640. Moja wersja posiada 8GB pamięci RAM i 128GB pamięci wbudowanej. Dostępne są też wersje z pamięcią 6GB RAM i wbudowanymi 64GB pamięci wewnętrznej. Dodatkowo jest też wersja PRO, która tak samo jak Mi8 pro lub EE, posiada plecki z atrapą wnętrza. Zapewne, każdy znajdzie swoją idealną konfigurację.

Telefon działa w oparciu o Androida 9 i MIUI 10. W Antutu Benchmark Mi9 zdobył pierwszy wynik w mojej konfiguracji, a dokładnie 374 tysiące punktów, co stawia go na pierwszym miejscu w rankignu, tuż przed Samsungiem Galaxy S10+.

1 z 2

Raczej nikogo to nie zdziwi jak powiem, że w grach Mi9 radzi sobie bez zająknięcia. Wszyscy poprzednicy dawali sobie świetnie radę, tak więc mi9 ma jeszcze spory zapas mocy. Czasami jednak zdarzyło się, że po wyjściu z jakiejś apki do ekranu głównego, niewielką chwilę trwało wczytywanie ikon aplikacji.

Xiaomi Mi9 – aparat.

Przejdźmy teraz do aparatu i jakości zdjęć. Mi9 oferuje praktycznie te same tryby co Mix3, ale nowością jest tryb 48MPX, który pojawił się również w innych urządzeniach wspierających takie rozdzielczości, dzięki aktualizacji MIUI. Wciąż też czekam na dodatkowy tryb nocny – tzw. księżycowy, który umożliwia robienie świetnych jakościowo zdjęć Księżyca.

Za jakość zdjęć odpowiada Sony IMX586. Poza tym do naszej dyspozycji został oddany też obiektyw pomocniczy 12MPX od Samsunga i 16megapikselowy SONY IMX481, który umożliwia robienie zdjęć z szerokim kątem 117 stopni. DXOmark ocenił jakoś aparatu na 107 punktów.

Przysłony aparatu:

• ƒ/1,8, 1/2″, 0,8µm (48 MP)
• ƒ/2,2, 13 mm (szerokokątny), 1/3,0″, 1,0µm (16 MP)
• ƒ/2,2, 54 mm (teleobiektyw), 1/3,6″, 1,0µm (12 MP)

1 z 5

W osiągnięciu wysokiej jakości zdjęć pomaga sztuczna inteligencja, która rozpoznaje sceny i dobiera optymalne ustawienia, ale też potrafi tak jak w Vivo upiększać twarz, a nawet figurę. O efektach bokeh wspominać nie muszę, bo w trybie portretowym to już standard. Po zrobieniu zdjęcia mamy możliwość edycji rozmazanego tła. Makro pozwala na robienie zdjęć z odległości 4 centymetrów, ale tylko za pomocą obiektywu z szerokim kątem, który jakościowo wypada słabiej od głównego obiektywu.

1 z 2

Jakość filmów jest na wysokim poziomie. Mamy wyboru 60 klatek na sekundę zarówno w rozdzielczości 4K jak i FullHD, ale… elektroniczna stabilizacja obrazu działa tylko przy 30 klatkach na sekundę w dowolnej rozdzielczości. Podobnie też sprawa wygląda z szerokim kątem. Przełączając się przy 60 FPS 4K na szeroki kąt, automatycznie zaczynamy nagrywanie w 30 FPS 4K i nawet w opcjach rozdzielczości nie ma możliwości wyboru 60 FPS. Może z czasem to się zmieni, chyba że sensor IMX481 fizycznie nie ogarnia takiego trybu w takiej rozdzielczości. Jak już wspomniałem, mamy elektroniczną stabilizację obrazu, brak optycznej. Czy to duża strata? Raczej nie, bo elektroniczna daje radę i to całkiem dobrze!

Do wyboru mamy też kodek nagrywania H.264 lub H.265. Slow Motion 960FPS jest również na pokładzie i do tego w dwóch rozdzielczościach: FHD lub HD. Podobnie jak w Vivo Nex 2 zaimplementowano opcję śledzenia obiektu, ale odległość od nagrywanej osoby lub przedmiotu musi wynosić minimum 3m. W przypadku zdjęć w trybie PRO mamy możliwość robienia zdjęć z wszystkich trzech obiektywów oraz w wersji 48MPX.

1 z 3

Bateria.

Jeżeli chodzi o baterię to Xiaomi Mi9 ładuje się piekielnie szybko, ale wytrzymuje już przeciętnie długo. Zdecydowanie Vivo Nex2 i Mix3 mają lepszy czas pracy na baterii. Dołączona do zestawu ładowarka naładuje w 20 minut telefon do 60%, bez większego problemu, a pełne naładowanie zajmuje około godziny. Używając cały dzień Mi9 bywa tak, że wieczorem przed snem muszę podłączyć telefon do ładowania. Bateria jest odrobinę większa niż w Mixie3 bo ma pojemność 3300mAh (o 100mAh). Oczywiście czas pracy może ulec zmianie na lepsze, bo wszystko jest kwestią optymalizacji oprogramowania.

1 z 3

Wady i zalety Xiaomi Mi9.

Używając prawie 2 miesiące Mi9 nie widzę większych wad wynikających z czasu używania. Mimo wysokiej wydajności bywa tak, że po wyjściu z aplikacji, telefon musi sekundę lub dwie pomyśleć nim pokaże nam ikony. Szkoda też, że ikonki aplikacji w powiadomieniach nie wyświetlają się na stałe w górnej belce. Niczym Rychu Peja – pojawiają się i znikają. Brak trybu księżycowego po tak długim czasie od premiery też moim zdaniem jest minusem.

Dla osób bardzo wrażliwych i niezwykle ascetycznych, problemem może być łezka, a dokładnie wyłączona programowo niewielka przestrzeń, wokół fizycznej łezki. Nie wiem co to ma na celu, ale faktycznie widać czarne piksele, które wyświetlają się na stałe, powiększając optycznie otoczkę aparatu.

Z plusów zdecydowanie można wymienić NFC, LTE B20 i agregacje LTE. Mi osobiście udało się połączyć z dwoma pasmami w sieci Orange: 1800 i 2600, ale u mnie w mieście jest ogólnie problem z LTE, więc cieszę się, że chociaż tak się udało. Również DualGPS jest szybki i dokładny. Według GPS Test, dokładność mierzona jest aż do 3-4 metrów.

Demonem prędkości nie jest czytnik linii papilarnych. Zgrywanie odcisku trwa dłużej niż w Vivo co sugerować by mogło, że będzie o wiele dokładniejszy. Również samo Xiaomi reklamuje Mi9 jako z najszybszym czytnikiem w ekranie na świecie. No moim zdaniem jest szybki tylko wtedy, gdy przyłożymy palec idealnie do czytnika. Poza tym jest problem z rozpoznawaniem odcisku.
Podobnie radzi sobie odblokowanie twarzą. Nie mamy żadnego czujnika, który odpowiada za skanowanie twarzy, tak jak w VIVO odpowiada za to TOF3D. Przez to w słabych warunkach oświetleniowych odblokowanie twarzą może stać się niemożliwe. Okulary założone lub zdjęte nie mają wpływu na rozpoznanie twarzy, ekran zostanie odblokowany. Dla pewności spróbowałem odblokować telefon swoim zdjęciem i na szczęście nie da się.

Telefon można kupić tutaj:

1

Xiaomi Mi9 8GB 128GB

Show Code

Global Version Xiaomi Mi 9 Mi9 6GB 64GB Mobile Phone Snapdragon 855 Octa Core 6.39" 48MP Triple Camera In Display Fingerprint

5.0

1,534.83 zł

Zamów teraz

Aliexpress

Xiaomi Mi 9 Mi9 8GB 128GB ROM Smartphone Snapdragon 855 Octa Core 6.39" 48MP Triple Camera In Display Fingerprint NFC

5.0

1,986.85 zł

Zamów teraz

Aliexpress

Xiaomi Mi 9 4G Phablet Global Version 128GB ROM

$911.00

Zamów teraz

Gearbest.com

zł1,933.65 Xiaomi Mi9 Mi 9 Global Version 6.39 inch 48MP Triple Rear Camera NFC 6GB 64GB Snapdragon 855 Octa core 4G Smartphone Smartphones from Mobile...

1,825.29 zł

Zamów teraz

Banggood.com

zł2,204.36 11% Xiaomi Mi9 Mi 9 6.39 inch 48MP Triple Rear Camera 20W Wireless Charge NFC 6GB 128GB Snapdragon 855 Octa core 4G Smartphone Smartphones from...

2,154.98 zł

Zamów teraz

Banggood.com

Artykuł Xiaomi Mi9 – recenzja pochodzi z serwisu AliLove.pl.

Vivo Nex 2 Dual Display jest trzecim modelem smartfona na rynku, z dodatkowym ekranem, ale pierwszy, który potrafi go dobrze wykorzystywać. Czy zatem warto kupić Vivo Nex 2 Dual Display?

Słowem wstępu. Ten model telefonu to VIVO NEX 2 z dopiskiem Dual Display, a nie jak to niektórzy piszą Vivo Nex S2 Dual Display. Takiego telefonu Vivo nie posiada w swojej ofercie.

VIVO NEX 2 Dual Display – skład zestawu.

Vivo Nex 2 Dual Display otrzymujemy w pudełku, które otwiera się i posiada też wysuwaną szufladkę. Ostatni raz z czymś takim spotkałem się w OnePlus One, no ale przecież nie wszystkie modele testowałem. Telefon jest w wersji global, ale nie mój zestaw nie posiada ładowarki europejskiej, a UK.

W zestawie standardowo papierologia, kabel USB C, kluczyk do tacki, ładowarka 22W i uwaga – słuchawki! Pamiętam jak pod wideorecenzją pojawiły się komentarze, że nikt nie dodaje i nie mam co wymagać za wiele. No proszę, Vivo jednak ogarnęło temat!

VIVO NEX 2 Dual Display – dane techniczne.

W dniu premiery Vivo Nex 2 Dual Display był flagowym telefonem, a do tego innowacyjnym w swojej dziedzinie. Jak większość flagowców wyposażony jest w Snapdragona 845. Na pokładzie 10GB RAM i 128GB pamięci wewnętrznej. Bardziej szczegółowa specyfikacja poniżej:

VIVO NEX 2 Dual Display – budowa.

Pierwsze rzeczy, które rzucają się w oczy to bez wątpienia podwójny ekran i luna ring. Wiem, że tył ekranu pokryty jest szkłem Gorilla Glass 5, ale brakuje informacji co z przodem. Zapewne to też GG5. Ważne, że fabrycznie oba ekrany pokryte są szkłem ochronnym. Niezbyt wydajnym, bo przód strasznie szybko zaczął się rysować, a naprawdę staram się unikać kontaktu frontu z np. kluczami w kieszeni itp.

Czym jest Luna Ring – no to taka bardzo rozbudowana dioda powiadomień, która posiada różne efekty świetlne w zależności od potrzeby. Luna Ring inaczej mieni się, gdy ładujemy telefon, inaczej podczas powiadomień z aplikacji, inaczej gdy ktoś dzwoni i nawet może robić za wizualizacje w aplikacji muzycznej. Gadżet bardzo fajny, ale szkoda, że jest to najbardziej wypukły element tyłu tego telefonu. Łączenie ekranu z ringiem lubi łapać brud, który trudno się czyści. No i też by cieszyć się światełkami jak w remizie, musimy mieć położony telefon plecami do góry. No, ale warto, bo moim zdaniem robi to całkiem pozytywne wrażenie i jest potężnym powiewem świeżości w odróżnieniu od zwykłej diody. Gdyby ten telefon projektowało Xiaomi, założę się, że zrezygnowano by całkowicie z powiadomień, a tu proszę – są i to całkiem efektowne.

1 z 3

Z czego jeszcze nie zrezygnowało Vivo Nex 2 Dual Display? Z gniazda słuchawkowego Jack 3.5mm! Tak, wbrew temu co inni producenci mówią, że się nie da, Vivo pokazało, że się da. Telefon jest cieńszy niż Mix 3 bo około 7mm, a mimo to audiofile (i ja, mimo że nim nie jestem) zostali uwzględnieniu przy projektowaniu tego telefonu. Co więcej, by uprzyjemnić słuchanie muzyki po kablu, dołożono do Nex 2 32 bitowy sterownik audio.

W kwestii dźwięku gorzej radzi sobie wbudowany głośnik, który znajdziemy standardowo u dołu obudowy. Szanuję, że vivo nie ściemnia z drugim głośnikiem, a wykorzystał to miejsce na tackę dla dwóch kart nano sim. Głośnik ten gra tak, jakby był albo zakryty jakąś kartką papieru, albo za głęboko osadzony. Ciężko opisać ten dźwięk i też kamera to nie wyłapuje.

Poza dwoma ekranami, body składa się z aluminiowej ramki, na której osadzono łącznie 4 przyciski. Z jednej strony włącznik i przyciski głośności, a z drugiej włącznik drugiego ekranu.

1 z 2

Wróćmy na chwilę na tył telefonu. Poza luna ring znajdziemy tutaj potrójny aparat, z czego ten ostatni posiada funkcję TOF 3D, która pozwala na skanowanie naszej twarzy w 3D. Dzięki temu, telefon możemy odblokować nawet w całkowitej ciemności. Dodatkowo są też dwie doświetlające diody dla trybu selfie oraz jedna – mocniejsza dla trybu normalnego.

VIVO NEX 2 Dual Display – wydajność.

Topowy telefon oferuje topową wydajność. W przypadku Vivo Nex 2 Dual Display nie ma mowy o jakichkolwiek przycinkach czy też lagach. Zarówno sama nakładka Funtouch OS działa bardzo sprawnie (swoją drogą widzę wiele podobieństw do Miui), tak i też najnowsze i wymagające gry nie mają problemu z działaniem na tym telefonie. PUBG na możliwie maksymalnych ustawieniach graficznych działa bardzo płynnie, tak samo jak i inne gry. Nie ma też problemu z działaniem różnych aplikacji w trybie dual task. Naprawdę ten telefon jest bardzo dobrze zoptymalizowany i codzienne użytkowanie nie stanowi dla niego problemu.

Antutu Benchmark „wycenił” wydajność telefonu na blisko 293 tysiące punktów, co stawia go w rankingu na poziomie Mixa 3.

1 z 5

Ciekawą rzeczą jest tryb gry w Vivo Nex 2 Dual Display. Po wybraniu, które gry mają przynależeć do tego trybu i podczas ich uruchomienia, telefon podkręca swoją wydajność. Ciężko empirycznie wyczuć różnicę bo póki co nie ma takiej gry, która by była zasobożerna i zjadała możliwości vivo. Przydatne stają się blokowania powiadomień, ukrywanie ich oraz przychodzących rozmów. Dzięki temu możemy grać w spokoju i bez żadnych rozpraszaczy.

VIVO NEX 2 Dual Display – bateria.

Pojemność 3500mAh. Więcej niż w Mixie3 i tę niewielką różnicę da się już odczuć. Nie będę kłamał, że telefon wytrzymuje 2 dni bez zająknięcia, ale czas pracy na baterii (korzystanie i standby) przekracza 24h. Kilka godzin grania w PUBG nie stanowiło problemu. 8godzin słuchania muzyki z Youtube podczas trasy samochodem również nie było problemem (a przecież ekran musi być włączony). Szczerze mogę powiedzieć, że komunikat o niskim poziomie baterii potrafi zaskoczyć, bo szybko się przyzwyczajam do ciągłej pracy. To wszystko w trybie normalnym, a Nex 2 oferuje jeszcze dwa dodatkowe tryby oszczędzania baterii. Powiem krótko – taki czas pracy na jednym ładowaniu przy wydawać by się mogło niewielkiej baterii, jest dużym, pozytywnym zaskoczeniem.

1 z 2

VIVO NEX 2 Dual Display – podwójny ekran.

Zapewne każdy z Was zadaje sobie to pytanie – po co dwa ekrany? Podstawowym celem takiego zabiegu jest pozbycie się notcha i łezki oraz maksymalne wykorzystanie przedniej powierzchni. Dzięki temu możemy korzystać z prawie 92% proporcji ekranu do budowy. Bez zbędnych sliderów, wysuwanych obiektywów, doczepianych modułów i Bóg wie co jeszcze. Prosta i bezpieczna konstrukcja.

Przedni ekran odblokujemy za pomocą odcisku palca umieszczonego w ekranie, albo tylny za pomocą skanu twarzy, który ukryty jest w aparacie z tyłu. Także do wyboru mamy ekran i sposób odblokowania, z którego chcemy korzystać.

1 z 2

Tył to oczywiście też pełnoprawny SuperAMOLED o rozdzielczości FullHD i przekątnej 5,49″. Jest z nim tylko jeden, delikatny problem. Sam system działa wykorzystując pełną dostępną powierzchnię ekranu, ale instalowane aplikacje uruchamiane są w rozdzielczości frontu, czyli FHD+, co oznacza, że pojawia się pusta przestrzeń, bo wszystko jest skalowane do wielkości ekranu. Mi osobiście to nie przeszkadza, być może w przyszłości zostanie stworzony jakiś dodatkowy profil dla aplikacji, by uruchamiały się w innej rozdzielczości i dawały możliwość pełnego wykorzystania ekranu.

Dodatkowy ekran przydaje się, gdy chcemy skorzystać z innej aplikacji, bez wychodzenia z już uruchomionej, albo odczytać powiadomienia bez wyłączania np. filmu lub gry. Jak to robić? AI vivo samo rozpoznaje co robimy na telefonie i albo automatycznie wyświetla nam powiadomienia np. z messengera na tylnym ekranie, po jego odblokowaniu, albo wyświetla menu i sami decydujemy co chcemy włączyć. Ekrany mogą działać niezależnie – w sensie, że na każdym z nich uruchamiamy coś innego (multitasking), albo jak jeden po prostu przerzucając zawartość z przodu na tył i z tyłu na przód za pomocą np. gestu przesunięcia trzech palców po ekranie.

Oczywistą rzeczą jest też wykorzystanie drugiego ekranu w aparacie gdy robimy zdjęcia typu selfie, ale w aparacie ma on jeszcze jedno zastosowanie. Gdy robimy komuś zdjęcia, druga osoba może się widzieć w dodatkowym ekranie i poprawić np. swoją pozę. Jeżeli nie ma pomysłu na pozę, to możemy jej ją wyświetlić z biblioteki poz vivo lub też gdy sami coś dodamy.

Pośrednio niezbyt potrzebnym, ale dostępnym trybem jest wyświetlanie krótkich wiadomości. Czy to w postaci animowanych grafik, czy też tego co sami narysujemy. Jedna opcja nazywa się V-mood, a druga Paint Heart.

Oba ekrany umożliwiają włączenie funkcji AllwaysOnDisplay. Wybieramy czy AOD ma działać na ekranie tylko z tyłu, tylko z przodu lub na obu jednocześnie.

W przypadku aplikacji zewnętrznych nie ma problemu z korzystaniem z przedniego aparatu. Otrzymujemy stosowny komunikat, że mamy obrócić telefon by użyć przedniego aparatu.

VIVO NEX 2 Dual Display – aparat.

Potrójny aparat robi bardzo dobre minus zdjęcia (bdb-). Potencjał aparatu jest duży, ale programowo można podkręcić parę opcji. Podczas robienia zdjęć mamy do wyboru wiele opcji takich jak panorama, tryb profesjonalny, portret, animowane zdjęcie, tryb automatyczny, nocny itd. Za jakość zdjęć obarczony jest sensor Sony – IMX363, 4-osiowa optyczna stabilizacja obrazu i jasności kolejno f/1.79, f/1.8 i f/1.3.

Zdjęcia robione w dziennym świetle, jak i sztucznym są bardzo dobre. Nocą również jest ok, ale czasami potrafią pojawić się szumy. Z pomocą przychodzi tryb nocny, który działa podobnie jak w Xiaomi, ale nieznacznie gorzej. Jest to jakby połączenie trybu HDR z podbijaniem ekspozycji, co szczególnie można zauważyć na elementach oświetlenia np. lampach, szyldach itp. Te rzeczy są jakby prześwietlone, ale ogólnie zdjęcia wychodzą dobrze.

AI działa sprawnie, rozpoznaje skutecznie fotografowane obiekty i dobiera odpowiednio sceny i tryby. Również upiększanie działa należycie. Zarówno korekta twarzy jak i ciała jest na przyzwoitym poziomie. Tryb profesjonalny oferuje te same parametry co inne telefony. Mamy możliwość ustawienia manualnie ISO, czasu naświetlania, ekspozycję, balans bieli i focus.

1 z 4

Dla mobilnych fotografów i modelek, modeli, dodatkowy ekran może być bardzo przydatny. Możemy wyświetlić na nim to, co sami widzimy, czyli osoba fotografowana widzi się i np. może poprawić swoją pozę. Jeżeli nie ma pomysłu na nie, to również z chmury vivo możemy pobrać gotowe pozy i np. ruchy taneczne, lub wyświetlić własne propozycje z pamięci telefonu.

Nie można przyczepić się do filmów w Vivo Nex 2 Dual Display. Do dyspozycji został oddany wybór kodeka między H.264, a H.265, optyczna stabilizacja obrazu i nagrywanie w 4K 30FPS, FHD 30/60FPS i 720P 30/60FPS. Filmy w dobrym oświetleniu są świetnej jakości. Focus działa sprawnie i szybko, gdy ilość dostępnego światła spada, widoczne jest ziarno i szumy.

Tryb selfie działa też niczego sobie. W końcu za selfie odpowiada jedna i ta sama kamera. Plusem jest osobny flash w postaci dwóch diod LED, świecących ciepłym i nierażącym światłem. Selfie robione w ciemności, nie stanowią dla VIVO wyzwania. Również dodatkowe opcje trybu portretowego np. zamiana światła odbijanego na wzory, stylizowanie obrazu na światło studyjne czy też tylko nasza facjata w kolorze, a tło czarno białe, stanowią ciekawe urozmaicenie. O trybie beauty wspominać nie będę, gdyż to standard.

VIVO NEX 2 Dual Display – czytnik linii papilarnych i odblokowanie twarzą.

Wbudowany w ekran czytnik linii papilarnych działa ok pod kilkoma warunkami. Palec musi być idealnie przyłożony, wówczas odblokowanie następuje względnie szybko, ale wolniej niż w Mi9. Przykładając „niechlujnie” palec, telefon może odmówić nam odblokowania. Również gdy mamy zimne dłonie, brudne lub spocone, odblokowanie może być utrudnione.

Co innego z odblokowaniem twarzą. To rozwiązanie działa zawsze, bez znaczenia na warunki. Wszystko za sprawą TOF 3D. Czy mamy okulary, czy nie. Czy jest całkowita ciemność, czy niezwykle jasno i próbujemy odblokować telefon pod światło. Ta metoda działa bezbłędnie, precyzyjnie i niezwykle szybko.

VIVO NEX 2 Dual Display – drugi ekran w grach.

Dodatkowy ekran w tym telefonie miał służyć na wzór techniki PS Vita. Niestety nie wiem, w których grach można używać tyłu jako np. triggerów albo do innych funkcji. Taką możliwość prezentowano na podstawie gry PUBG, ale nigdzie w niej nie ma wsparcia dla dodatkowego ekranu. Nawet po dodaniu aplikacji do specjalnego trybu Game Cube, poza zwiększeniem wydajności, optymalizacją RAM, wyciszeniem powiadomień i przychodzących połączeń, nadal tylny ekran nie jest funkcjonalny dla profilu gry. Być może w przyszłości wsparcie to zostanie dodane, ale osobiście bardzo w to wątpię.

1 z 3

VIVO NEX 2 Dual Display – dźwięk.

32 bitowy przetwornik polepsza jakość dźwięku, ale… nie jestem audiofilem by odczuwać jakąś potężną różnicę. Na słuchawkach czy też w aucie po podłączeniu AUX, vivo gra znacznie lepiej niż jakikolwiek inny telefon, nawet odtwarzając muzykę z Youtube.

Aplikacja Music, czyli odtwarzacz muzyki posiada dodatkową opcję – włącznik – HiFi. Po jej włączeniu następuje szereg słyszalnych zmian. Dźwięk jest jakby bardziej przestrzenny i naturalny. Bas jest cieplejszy i głębszy, ale nie dudni.

1 z 3

Na potężny plus w Vivo Nex 2 Dual Display, zasługuje wejście Jack 3.5mm. Telefon nie jest grubszy od swoich topowych konkurentów, a mimo to nie zrezygnowano z tego wejścia słuchawkowego, co akurat dla mnie jest znacznym ułatwieniem. Gorzej gra głośnik. Mimo, że nie mamy dźwięku stereo, to nie jest to zauważalne jak w Mi9, ale sama jakość wydobywających się dźwięków jest jakby stłumiona? Brzmi to tak, jakby głośnik był za głęboko osadzony i uwalniany dźwięk najpierw rozbijał się o obudowę telefonu, a dopiero potem trafiał do wyjścia. Można się przyzwyczaić, ale jest to bardzo specyficzny dźwięk.

VIVO NEX 2 Dual Display – wideorecenzja.

VIVO NEX 2 Dual Display można kupić tutaj:

Original vivo nex 2 Double-sided screen mobile phone 10GB 128GB snapdraon 845 6.39 inch screen fingerprint three camera phone

5.0

3,671.95 zł

Zamów teraz

Aliexpress

Vivo NEX Dual Screen 4G Phablet Global Version

$1,354.87

Zamów teraz

Gearbest.com

Artykuł VIVO NEX 2 Dual Display recenzja pochodzi z serwisu AliLove.pl.

Czy dobry projektor musi być drogi? Niekoniecznie. Czy to oznacza, że Alfawise X3200 jest pozbawiony wad? Też nie, ale te projektor potrafi zaskoczyć!

Alfawise X3200 – skład zestawu.

Projektor otrzymujemy w zwykłym kartonie, beż żadnego logo Alfawise czy też wyszczególnionym modelem. W środku znajdziemy dobrze zabezpieczone urządzenie oraz akcesoria takie jak kabel video, vga, hdmi, zasilacza, pilot, wkręcana stópka do regulacji wysokości, szmatkę, instrukcję bez podanego modelu, którego obsługę tłumaczy (zapewne ten sam zestaw wkładany jest do innych modeli). Nie za bardzo wiem do czego mają służyć te małe bezpieczniki. Nigdzie nie widziałem miejsca przeznaczonego na ich montaż, no ale zostały dodane.

1 z 3

Moim zdaniem zabrakło tutaj choćby najtańszej torby umożliwiającej transport projektora. Nie jest on takich gabarytów by nie można było uznać go za mobilny projektor.

Pilot dołączony do zestawu, dosyć przewrotnie jest czarny, ale lepiej wykonany niż sam projektor. Plastik przypominający szczotkowane aluminium lub opalane drewno aż zachęca do używania go. Przyciski jak widać są wyraźne i zrozumiale przypisane. Wciskają się pewnie, z lekkim oporem. Zupełnie inaczej niż przyciski na obudowie X3200.

Alfawise X3200 – dane techniczne.

Projektor o wymiarach (według mojego pomiaru) 32cm x 23cm x 12cm ma wagę prawie 3kg. Szczegółowe dane techniczne:

*- Brak dokładnej informacji, czy obie wersje wyposażone są w ten sam procesor.

Pod względem parametrów można powiedzieć, że Alfawise X3200 nie jest najgorszym projektorem. Duża jasność, wiele portów i przekątna wyświetlanego obrazu robią pozytywne wrażenie.

Alfawise X3200 – budowa.

Projektor średnich gabarytów w całości stworzony jest ze świecącego, białego plastiku. Obudowa jest podatna na palcowanie, ale na szczęście na białym kolorze nie ma to większego znaczenia. Większym problemem jest jakość wykonania plastiku. Tani, słabo spasowany plastik trzeszczy i sprawia wrażenie, jakby najmniejszy upadek piórka miał spowodować na nim pęknięcie.

Od przodu jak widać znajduje się regulowany obiektyw (ale tylko jego ostrość), czarne logo Alfawise (moim zdaniem niezbyt ładnie się komponuje tutaj) i wielkie oczko odbiornika pilota.

1 z 2

Dookoła obudowy znajdują się otwory wentylacyjne, a dodatkowo z jednej strony znajduje się wyjmowany filtr powietrza, a z drugiej głośnik, grający płasko. Zdecydowanie wysokotonowiec.

1 z 2

Od góry znajdziemy gumowe przyciski, które przy nacisku wpadają pod obudowę. Strasznie nieprzyjemnie się ich używa. Podobnie jak tanie pokrętła regulacji korekty trapezu i ostrości. Oba pokrętła stawiają opór, ale jednocześnie posiadają luz. Czuć zdecydowanie, że mechanizm w środku działa na tanich plastikowych suwnicach i zębatkach.

1 z 2

Dużym zaskoczeniem – oczywiście pozytywnym – jest tył i ilość dostępnych wejść oraz wyjść. 2X USB i 2X HDMI czasami nie są dostępne nawet w o wiele droższych modelach projektorów. Każdy port jest podpisany, więc nie trzeba rozszyfrowywać do czego jest przeznaczony.

1 z 2

Alfawise X3200 – jakość obrazu.

Alfawise X3200 ma całkiem przyzwoitą jasność, bo aż 3200lm. To nie jest mało wbrew pozorom, bo są nawet droższe, markowe projektory, które mają tylko 2000lm. Pozwala to na korzystanie projektora nawet prze dziennym świetle.

Wiadomo, im ciemniej tym lepszy obraz. Natywna rozdzielczość to 1280×800 pikseli, ale nie ma problemu z odtwarzaniem rozdzielczości 1080p. 4K zarezerwowane jest dla wersji czarnej tego projektora. Wersji z androidem na pokładzie.

Projektor nie ma problemu z przetwarzaniem wyświetlanego obrazu. Kolory są dobrze odwzorowane, żywe i ostre. Czerń z racji, że jest to lampa LED, nie jest całkowicie czarna, a bardziej szara. Czasami jednak wymagana jest korekcja obrazu. Nie wiem dlaczego, ale raz obrazy wyglądają ok, a czasami nagle coś się potrafi przestawić i wymagana jest korekcja.

Wszystkie barwy są dobrze odwzorowywane, nie widzę przekłamań. Dobrze ogląda się filmy i gra w gry. Szczególnie moim zdaniem Fifa wypada tutaj bardzo dobrze.

Jedyne co mnie martwi, to niewielkie rozmazania obrazu bliżej krawędzi. Najostrzejszy obraz jest w samym centrum. Może to być też kwestia odpowiedniego ustawienia i samego ekranu projekcyjnego. Niestety nie posiadam typowego, białego ekranu, więc wyświetlam obraz na ścianach.

1 z 3

Alfawise X3200 – opcje korekcji obrazu.

Do dyspozycji użytkownika oddano predefiniowane tryby wyświetlania obrazu oraz tryb własny, w którym można zmienić ustawienia jasności, kontrastu, ostrości i nasycenia. Ponadto mamy też wpływ na sam kolor i skorygować poszczególne barwy z palety RGB.

Ja osobiście odczuwam brak pokrętła regulacji wielkości obrazu. Niestety przekątną obrazu możemy zmienić jedynie przestawiając projektor. Wprawdzie opcje dają możliwość zmniejszenia wielkości obrazu od 75% do 100%, ale te zmiany są wręcz znikome i niezauważalne.

Alfawise X3200 – odbiór telewizji.

Powiem krótko – telewizji naziemnej wprost po podłączeniu anteny do projektora nie uświadczymy. Brakuje wbudowanego dekodera DVB-T zarówno w wersji białej i czarnej. Chcąc oglądać telewizję, musimy niestety zaopatrzyć się w osobny dekoder.

Alfawise X3200 – Media Center.

W projektor wbudowany jest wewnętrzny odtwarzacz multimedialny. Pozwala on na wyświetlanie zdjęć, filmów, muzyki i plików tekstowych. Jego obsługa jest bardzo intuicyjna, ale ja jedynie zmieniłbym uruchamianie plików przyciskiem OK, zamiast play. Jestem pozytywnie zaskoczony możliwymi do odtworzenia formatami. Z racji ceny spodziewałem się, że i dostępne formaty będą ograniczone, a tutaj dostępne jest odtwarzanie MKV czy też FLAC.

Multimedia Center nie jest najszybszy jeżeli chodzi o przeglądanie plików. Przeskakiwanie między plikami i generowanie podglądu zajmuje trochę czasu, ale nie ma większego problemu z odtwarzaniem wybranych plików.

Alfawise X3200 – dźwięk.

W głośnik wbudowany jest jeden głośnik, co oznacza że cały projektor odtwarza dźwięk w systemie mono. Sam głośnik gra wyraźnie i głośno (poziom 30/40 jest już bardzo głośny), ale niestety brakuje tutaj basu. Średnio/wysokotonowy głośnik gra i tak lepiej niż inne w niektórych telewizorach czy laptopach, ale dodanie małego basowego głośnika byłoby idealnym rozwiązaniem.

Alfawise X3200 wyposażony jest też w korektor dźwięku, ale na tym wbudowanym głośniku większej różnicy nie robi.

Alfawise X3200 – kultura pracy.

Alfawise X3200 oferuje dobry, jak nie bardzo dobry obraz, mimo że sam w sobie nie jest najpiękniejszym i najlepiej skonstruowanym urządzeniem. Wiadomo, coś na cenę musiało wpłynąć i dobrze, że są to w sumie detale, a nie to co najważniejsze czyli audio i video.

1 z 2

Alfawise X3200 pracuje z mocą 130-140W czyli zgodnie z deklarowanymi max 150W. W trybie stand-by to niecałe 3W.

1 z 2

Z racji, że projektor pozbawiony jest radiatorów, a chłodzenie oparte jest wyłącznie na obiegu powietrza, to zastosowany wentylator może być dla niektórych głośny i uporczywy. Wprawdzie jego praca podnosi hałas o 20-30db, ale niektórym może się nie podobać.

Alfawise X3200 – do kupienia tutaj:

Alfawise X 3200 Lumens HD 1080P Smart Projector

$254.99

Zamów teraz

Gearbest.com

Alfawise X 3200 Lumens HD 1080P Smart Projector Support 4K

$339.14

Zamów teraz

Gearbest.com

Artykuł Alfawise X3200 Basic Recenzja pochodzi z serwisu AliLove.pl.

Oto jest. Nowość w stajni Xiaomi. Telefon ze sliderem. Nostalgiczne wspomnienia odżyły. Czy tego typu konstrukcje dostaną drugie życie? Co jeszcze może zaoferować topowy model Xiaomi?

Słowem wstępu – telefon testowany jest na China Rom („syfmiui”), który wbrew pozorom nie odbiega swoją funkcjonalnością od wersji Global, a w moim odczuciu jest lepszy od MiuiPolska. Z czasem global będzie dostępny, więc niektóre z poruszonych tutaj kwestii będą nieaktualne.

Pudełko i zestaw Xiaomi Mi Mix 3

W rękach nie miałem wszystkich pudełek z telefonami Xiaomi, ale trochę ich już było. Z wszystkich, to box Xiaomi Mi Mix 3 jest największy i najcięższy. Duże i solidne, tekturowe pudełko sugeruje, że zawartość też będzie sycąca, ale nie jest.

Mamy wszystko to, co w innych telefonach od Xiaomi:

• Instrukcje, gwarancję, kluczyk do tacki
• Kabel USB-C
• Przejściówkę USB-C/Jack
• Ładowarkę
• Ładowarkę indukcyjną 10W (to akurat nietypowe)
• Kartkę z sentencją lub też misją Xiaomi
• Plastikowy Case

Także rewelacji nie ma. Front pudełka ciekawy, z taką strukturą. Jak się po nim drapie, to wydaje dźwięki. Także ten… dobry bajer…

Specyfikacja Xiaomi Mi Mix 3

Xiaomi Mi Mix 3 jest niewątpliwie topowym telefonem, na ten moment. Na pierwszym stopniu podium staje na równi z Mi8 i jego odpowiednikiem w wersji PRO. Mi Mix 3 występuje w kilku wariacjach pamięciowych. Od 6GB RAM minimum do 10GB RAM. W moim przypadku jest to wersja 8GB RAM.

Nie będę się rozpisywał, przedstawię najważniejsze rzeczy w formie tabelki 😉

Telefon na chwilę obecną jest bardzo wydajny i odczuwam znaczący skok wydajności w niektórych aplikacjach w porównaniu do Xiaomi Mi Note 3. Z sumie nie powinno to dziwić, bo w końcu osprzęt jest nowszy i wydajniejszy.

Budowa Xiaomi Mi Note 3

Kto oglądał unboxing i pierwsze wrażenia na naszym kanale na Youtube, ten wie – poza sliderem pojawił się nowy przycisk. Czy to będzie standard w telefonach Xiaomi. Czas pokaże.

Zacznijmy jednak od podstaw. Mimo, że jest to Mix o powierzchni wyświetlacza 93,4% i wydawać by się mogło, że wraz ze sliderem, telefon będzie grubszy, to jednak nie jest.

Grubość Xiaomi Mi Mix 3 (bez case) to 8.6mm. Nie jest to dużo. Na oko wręcz brak różnicy w porównaniu do Xiaomi Mi Note 3. Jest on jednak wyższy od Mi Note 3. Co w sumie zrozumiałe, bo ekran ma aż 6,4″

Waga telefonu jest jednak ponadprzeciętna. To mój najcięższy telefon jaki kiedykolwiek miałem w dłoni. Prawie 220g da się już odczuć!  

Spód telefonu nie skrywa nic niezwykłego – USB-C oraz głośnik z prawej strony. Z tego co mi wiadomo, z lewej strony znajduje się mikrofon.

Prawy bok standardowo – power i volume. Top skrywa tylko podczerwień dla np. aplikacji pilota. Nowością jest lewa strona.

Tutaj poza tacką na dwie karty nano SIM znajdziemy przycisk MiAI / XiaoAI. Co to jest? O tym za chwilę, ale już teraz powiem, że póki co, nie jest to dostępne dla osób nie mówiących po chińsku.

Plecy tego telefonu, to znacznie odstająca kamera oraz czujnik linii papilarnych.

Na szczęście po przyodzianiu Xiaomi Mi Mix 3 w dołaczony do zestawu dodatkowy case, sytuacja się klaruje i kamera nie jest już newralgicznym punktem pleców. Czujnik linii papilarnych jest mniejszy niż w Xiaomi Redmi Note 4, ale bardzo szybki. W moim przypadku po przejściu z Mi Note 3 na Mi Mix 3, trochę trwało przyzwyczajenie się do zmiany jego położenia.

W telefonie znalazło się również miejsce na diodę powiadomień. Bardzo wyraźna. Lepsza niż w Mi6 i Mi Note 3. Górna krawędź „bezramkowca” tuż pod górną ramką (:O) ma też głośnik rozmów i czujnik światła i zbliżenia.

Na końcu czas na slider – będzie to udręka dla osób, które hurtowo robią sobie selfie i ulga dla osób, które nie lubią oglądać swojego odbicia w przedniej kamerze.

Dla mnie jest to całkiem sensowne i dobre rozwiązanie. Z przedniej kamery korzystam tak rzadko, że nawet wolałbym oddać ją w zamian za gniazdo nawet Jack 2.5mm. Więcej o sliderze później.

Wydajność Xiaomi Mi Mix 3

Wielkoekranowiec od Xiaomi jest zdecydowanym liderem wydajności w rankingu Antutu Benchmark. Śmiało może konkurować z Huawei Mate 20. Na tej podstawie mogę wysnuć wniosek, że jest to najmocniejsze Xiaomi dotychczas. Jednak w codziennym użytkowaniu nie ma większej różnicy między dużo słabszym Mi Note 3. Jeżeli potrzebujecie dużej wydajności, to Xiaomi Mi Mix 3 jest warty zainteresowania.

Warto pamiętać, że to tylko test – benchmark. Jest on wyznacznikiem wydajności, ale nie można kurczowo trzymać się jego wyników w ocenie. Wpływ na to ma wiele innych czynników, takich jak np. wersja ROM. W tym przypadku, aktualnie dostępny jest tylko ChinaRom, wkrótce pewnie pojawi się global. Można próbować przejść na MiuiPolska, ale póki co są jakieś problemy z flashowaniem – telefon wpada w bootloop.

Wydajność użytkowa i social media – bez zastrzeżeń. Wydajność w grach – dla mnie bez zastrzeżeń. Ograłem kilka tytułów, mimo że nie jestem zbyt dużym mobilnym graczem. PUBG na ustawieniach ultra, HD, realistic itp. – bez zająknięcia.

Mimo wszystko PUBG obnażył pewne niedociągnięcia, które widziałem też w Elephone U Pro recenzowanym już jakiś czas temu. Mianowicie chodzi o to, że pewne elementy nie są do końca wyświetlane z powodu lekko zaokrąglonego w rogach wyświetlacza.

Podczas prawie godzinnej sesji w PUBG telefon zagrzał się w okolicy kamery. Ciepło było odczuwalne, ale nie przeszkadzało. Według Antutu, temperatura oscylowała w granicy 50*C.

Podsumowując: nie udało mi się nawet na chwilę zmusić telefon do zadyszki. Pełna płynność jest zarówno w grach (Mortal Kombat, Need For Speed, Asphalt 8, PUBG), jak i podczas benchmarku Antutu. Codzienne użytkowanie aż wstyd wspominać, bo to dla Xiaomi Mi Mix 3 pestka.

Bateria Xiaomi Mi Mix 3

Tak, bateria jest śmiesznie mała jak na taki telefon. 3200mAh w tej klasie telefonie jest jak dla mnie strzałem w kolano. Jednak spójrzmy na to z innej strony.

Duży wyświetlacz Super AMOLED zjada mniej prądu niż IPSy. Pozostałe podzespoły w najnowszych wersjach (WiFi, Bt itp.). Dobrze zoptymalizowany Miui10 (mimo, że to china). Duży zasób wydajnościowy, który nie powoduje obciążenia i wzrostu temperatury w normalnym użytkowaniu. Do tego technologia QuickCharge 4.0 umożliwia błyskawiczne naładowanie telefonu.

Niewątpliwie gry najbardziej zdrenowały baterię. Przy SOT na poziomie 25% uzyskałem wynik 23.4h pracy na baterii, ale lwią część pracy na baterii Mi Mix 3 zjadły gry na największym rozjaśnieniu ekranu. Poza tym przez ten czas robiłem dużo zdjęć i nagrywałem filmy. Nie odczułem większej różnicy od wspomnianego wcześniej Mi Note 3, którego bateria ma pojemność 3500mAh. Nawet pokuszę się o stwierdzenie, że Mix 3 lepiej się spisuje.

Muszę wspomnieć też o ładowaniu indukcyjnym. Naładowanie telefonu od 15% do 100% w casie, na oryginalnej ładowarce, zajęło praktycznie równe 2h z groszem (a właściwie minutą). Spodziewałem się lepszego wyniku, ale przyznam się, że wcześniej nie miałem styczności z ładowaniem bezprzewodowym, więc nie chcę wydawać osądu. Pozostawię to Wam.

Podsumowując: Na pierwszy rzut oka, bateria nie imponuje swoją pojemnością, ale póki co w moim odczuciu nie jest słabym ogniwem tego telefonu. Czas pokaże jak będzie się zachowywała w przyszłości. Wiadomo – póki nowa, działa jak trzeba.

Slider w Xiaomi Mi Mix 3

Cóż to za ustrojstwo. Gdy tylko rozsuwam ekran (lub wysuwam aparat?) na myśl przychodzą mi wspomnienia z używania Nokii N95. Cytując klasyka: „piękne to były czasy, nie zapomnę ich nigdy” 😉

Od momentu jak tylko wypakowałem go z pudełka, praktycznie cały czas bawiłem się tym sliderem. Z tego powodu, że: po pierwsze jestem tym typem osoby, która musi coś robić by się skupić (ruszać nogą, pstrykać długopisem, rozsuwać slider), a po drugie chciałem go czym prędzej wyrobić.

Żywotność slidera przewidziana jest na 300 000 rozsunięć! Nie zbliżyłem się do nawet 10% tej wartości i w moim wypadku szybciej zmienię telefon niż osiągnę ten wynik. Póki co, wszystko działa w jak najlepszym porządku. Ekran nie ma żadnych luzów, w żadnym z kierunków.

Czy case przeszkadza? Czy może też się rozsuwa? Absolutnie nie. Case nie przeszkadza, ponieważ rozsuwa się w dół tylko ekran. Samo rozsunięcie jest łatwe do wykonania kciukiem. Magnesy neodymowe trzymają wszystkie elementy na swoich miejscach. Rozsunięcie i cofnięcie ekranu da się odczuć charakterystycznym kliknięciem oraz dźwiękiem wydawanym przez telefon.

Co skrywa się pod ekranem? Podwójny aparat i… głośnik? A może mikrofon front kamery? Tego pewien do końca nie jestem.

Co z przerwami w sliderze? Czy są duże? Slider nie może przylegać w 100%. Jak w takim wypadku miałby się rozsuwać? Kamera i ekran by się wzajemnie rysowały. Mały „gap” jest, ale bez luzów. Cienką kartkę papieru wcisnę, ale to tyle. Z czasem zapewne będzie zbierał się tam kurz i być może nawet piasek (zależy jak kto dba). Ciekawi mnie jak będzie wyglądało czyszczenie tego slidera i czy będzie słychać zgrzytanie brudu. Póki co ja o telefon dbam i tego zjawiska nie doświadczyłem.

Podsumowując: Slider jest dla mnie zdecydowanie lepszym rozwiązaniem, niż pokazany na wczesnych renderach wysuwany „klocek” z aparatem. Slider w moim modelu nie ma luzów, bez problemu się rozsuwa i nie ma żadnych problemów z trzeszczeniem, zgrzytaniem, niedomknięciem itp. Aplikacje korzystające z front camery powodują wyświetlenie komunikatu z prośbą o rozsunięcie ekranu, a gdy sami go rozsuniemy, możemy w ustawieniach zdefiniować jaką akcję ma telefon wykonać.

Asystent Xiaomi – Mi AI

Mi AI to asystent użytkownika typu Asystent Googla i Siri w telefonach Apple. Xiaomi chyba będzie w jego rozwój inwestować duże pieniądze, skoro w Mi Mix 3 zyskał on dedykowany przycisk. Póki co, działa on tylko w języku chińskim. Próbowałem sam do niego przemawiać, ale mnie nie rozumie. Bez problemu rozumie komunikaty i polecenia wydawane w języku chińskim z google translatora. Póki co totalnie nie rozumiem co do mnie telefon mówi. Jakimś „ficzersem” jest chyba komenda „hello, hello, hello”, ponieważ telefon zaczyna coś odpowiadać i śmiać się.

Zaletą Mi AI jest możliwość zarządzania urządzeniami Xiaomi, które łączą się z naszym telefonem za pomocą aplikacji Mi Home. Mam nadzieję, że z czasem ten asystent zyska tez inne języki. Podoba mi się możliwość sterowania głosem innymi gadżetami Xiaomi.

Więcej o asystencie Xiaomi dowiecie się z ichsiejszego filmu 🙂

Ekran w Xiaomi Mi Mix 3 i bryła telefonu

Super AMOLED jak to SA – oddaje piękną czerń i żywe kolory. Nie jest to ten sam poziom co w telefonach Samsunga, ale jest bardzo dobrze. Martwi mnie tylko, że przy obniżonej jasności ekranu, ta cała cukierkowość Amoleda gdzieś znika i mam wrażenie jakbym oglądał obraz na IPS.

Powierzchnia wyświetlanego obrazu zajmuje ~94% obszaru. To dużo, ale mimo to u dołu jest widoczna dużo większa czarna przestrzeń niż u góry ekranu. Czemu miała służyć i dlaczego ekran nie został bardziej wypełniony? Aktualna jego rozdzielczość to 1080 x 2340 w proporcji 19.5:9. Moim zdaniem spokojnie można by było to rozciągnąć, albo… aktualnie zastosować dotykowe klawisze funkcyjne na dolnej krawędzi.

Boli mnie jeszcze jedna rzecz i tyczy się ona w sumie wszystkich telefonów Xiaomi. Niskie dpi. Wszystkie ikony i paski są przeogromne. Sprawia to wrażenie jakbyśmy na monitorze 40″ podłączyli komputer i ustawili rozdzielczość 800×600. Do tego brak możliwości ustawienia własnej siatki mnie dobiła. 4 aplikacje w rzędzie w takiej rozdzielczości i przy takiej powierzchni ekranu… Liczę na root i jakieś mody w tym kierunku.

Także jak widzicie, dosyć łatwo ekran roboczy zmniejsza się w Mi Mix 3.

Co z kątami widzenia? Są bardzo dobre. Jednak jak w pierwszym Xiaomi z Amoledem – Mi Note 2 problem był z niebieskim odcieniem bieli, tak tutaj w różnych kątach ekran jakby robił się zielonkawy, a od góry widać tęczę. Nie wiem czy to jakaś wada mojego modelu, czy może wszystkie tak mają. Nie wpływa to negatywnie na użytkowanie. Patrząc prosto na ekran, jest on bezbłędny. Tak samo w pełnym słońcu, widoczność wyświetlanego ekranu jest bardzo dobra. Wszystko jest czytelne.

Teraz trochę o samej budowie. Często, gęsto zdarzało mi się przypadkowo włączyć asystenta Mi (ten przycisk z lewej strony). Praktycznie zawsze gdy ściągam case. Strasznie to irytujące. Można w ustawieniach wyłączyć reakcje klawisza po wciśnięciu, ale wówczas jego istnienie jest kompletnie zbędne.

Przy ceramicznej obudowie i Gorilla Glass (wersja mi nieznana), nie trzeba chyba mówić, jak strasznie się ten telefon palcuje. Kurz i odciski palców natychmiast zostają na telefonie. Jest to nieuniknione i raczej już standard wśród nowych smartfonów.

Warto też zainwestować w inny case niż ten z zestawu. Przypomina mi on plecy Sandstone w Oneplus One. Jednak plastik jest cienki i dla mnie śliski. Telefon swoje waży i łatwo może się wyślizgnąć z dłoni.

Podsumowanie: Obraz wyświetlany przez Xiaomi Mi Mix 3 jest bardzo dobry, ale w moim odczuciu nie jest świetny. Są pewne niedociągnięcia moim zdaniem, ale nie oznacza to, że to co widzimy powoduje u nas krwotok z oczu. Wręcz przeciwnie. Te wady, o których wspomniałem są bardzo subiektywne.

Aparat w Xiaomi Mi Mix 3

Na ten fragment chyba większość z Was czekała najbardziej. Dlatego też zostawiłem go na sam koniec hehe 😉

Za przechwytywany obraz z tylnej kamery odpowiada Sony IMX363. Ten sam model co w np. Mi Mix 2s. Zdjęcia i filmy są wręcz świetne. Kolejny raz odniosę się do Mi Note 3 i powiem, że jest przepaść między jakością nagrywanych filmów i zdjęć. W końcu poprawiono panoramę! Nic szczególnego, ale zwracałem na to uwagę.

Aplikacja aparatu niezmienna już od jakiegoś czau, lecz przybyło w niej opcji. Jedną z nich jest możliwość włączenia AI podczas robienia zdjęć. Ma ona na celu automatycznie dobrać scenę i parametry zdjęcia do otoczenia. Rozpoznawane są też obiekty by wykonywane zdjęcie było jak najlepsze.

AI skutecznie rozpoznało kwiatka i samochód. Czy jednak zdjęcia są lepsze? Ciężko mi powiedzieć. Nie widzę praktycznie żadną różnicę na większości wykonywanych zdjęć. Kilka fotografii – szczególnie krajobrazu, jest ładniejszych z opcją AI.

Night mode – tutaj widać znaczną różnicę. Czasami jest to „dobra zmiana”, czasami jednak zdjęcia w trybie auto są moim zdaniem ładniejsze. Tryb nocny wykonuje serię kilku zdjęć, by zlepić je w jedno, niwelujące refleksy i odbicia światła od np. latarni, banerów itp. W praktyce jednak wszystkie zdjęcia wychodzą znacznie ciemniejsze i ze zmniejszoną ilością detali. Trzeba wiedzieć kiedy użyć tej opcji.

Filmy w Xiaomi Mi Mix 3 są bardzo dobre. Do wyboru mamy kodek H265 i H264 (podobnie jak w kamerce Elecam Rexso, którą dawno temu recenzowałem hehe). W końcu mamy wybór pomiędzy 30 i 60 FPS w rozdzielczości FHD i 4K!.

Jest jednak coś niepokojącego. W przypadku nagrywania z 60FPS, w obu rozdzielczościach, obraz jest znacznie ciemniejszy i mniej szczegółowy. Ta przypadłość znika, gdy wybierzemy 30FPS. Nie wiem dlaczego to zjawisko powstaje, ale liczę, że da się to wyleczyć softem.

Tego problemu nie ma jednak w dobrym oświetleniu.

Nowością jest również Super Slow Motion 960FPS w rozdzielczości 1080P i włączoną stabilizacją obrazu. Niestety tylko 10 sekund. Nagranie na kolana nie powala, AI dopiera podkład muzyczny pod nagranie (można z tego zrezygnować). To trzeba zobaczyć, dlatego zapraszam do wideorecenzji na naszym kanale YT.

O aparacie można mówić długo, ale chyba najlepiej będzie, jak obroni się on sam zdjęciami.

Zdjęcia nocne – po lewej tryb normalny, po prawej NightMode

Zdjęcia dzienne – po lewej tryb normal, po prawej AI

Xiaomi Mi Mix 3 do kupienia jest tutaj:

Global Version Xiaomi Mi Mix 3 6GB RAM 128GB ROM Mobile Phone Snapdragon 845 Octa Core 24MP Camera 6.39" Wireless Charging

5.0

1,667.65 zł

Zamów teraz

Aliexpress

Xiaomi Mi Mix 3 6.39 Inch 6GB 128GB Smartphone Black

5.0

2,625.47 zł

Zamów teraz

Geekbuying.com

Xiaomi Mi Mix 3 4G Phablet Global Version

$1,053.08

Zamów teraz

Gearbest.com

Xiaomi Mi MIX 3 Global Version 6.39 inch 6GB RAM 128GB ROM Snapdragon 845 Octa core Smartphone

1,730.41 zł

Zamów teraz

Banggood.com

Masz pytania? Chcesz coś wiedzieć więcej o tym telefonie? Zadaj pytanie w komentarzu! 🙂

Artykuł Xiaomi Mi Mix 3 – recenzja telefonu ze sliderem! pochodzi z serwisu AliLove.pl.